بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٨٠ - الف مصادر تصريح شده

جلالت وى دلالت دارد. از اين رو، كتاب‌هاى او داراى اعتبار لازم اند.

٣. كتاب محمّد بن شاذان بن نعيم.

كشّى رحمه الله در خبرهاى شماره: ١٤١، ٣٥٧، ٩١٧، ٩٨١، ١٠٥٨ و ١١١٠ به استفاده از اين كتاب، تصريح كرده است.

محمّد بن شاذان، از مهملان شمرده مى‌شود؛ زيرا تنها در رجال الطوسى در باب اصحاب امام عسكرى عليه السلام، نام وى برده شده‌[١] و توصيفى نيز براى او ذكر نشده است.

البتّه رجال الكشّى، خبرى نقل كرده كه مدح وى را در بر دارد؛[٢] ليكن از آن جا كه راوى آن خبر، خود اوست، نمى‌توان به آن اعتماد كرد؛ امّا به هر حال، در امامى بودن او شكّى وجود ندارد، چنان كه برخى به اين نكته تصريح كرده‌اند.[٣] وى از مشايخ كشّى بوده است.

٤. كتاب‌هاى فضل بن شاذان.

كشّى رحمه الله در مواردى، از جمله در خبرهاى شماره: ١٧٩، ٩٧٩، ٩٩٩، ١٠٠١، ١٠٠٥ و ١٣٣٣ به استفاده از برخى كتاب‌هاى فضل بن شاذان تصريح كرده است.

فضل بن شاذان، از بزرگان مشهور و از مؤلّفان مهمّ شيعه شمرده مى‌شود. شيخ طوسى و نجاشى، نام كتاب‌هاى او را در الفهرست و رجال النجاشى آورده‌اند.[٤] ٥. كتاب‌هاى يونس بن عبد الرحمان.

كشّى رحمه الله در ذيل خبر شماره ١٧٧ به استفاده از برخى كتاب‌هاى يونس، تصريح كرده است.

يونس بن عبد الرحمان، از بزرگان و مؤلّفان مشهور شيعه شمرده مى‌شود. نام كتاب‌هاى وى، در الفهرست شيخ طوسى و رجال النجاشى آمده است.[٥]

[١]. رجال الطوسى، ص ٤٠٢( ش ٥٨٩٥)

[٢]. اختيار معرفة الرجال، ص ٨١٤( ش ١٠١٧)

[٣]. حاوى الأقوال، ص ٢٢٤( ش ٢٠٢٥).

[٤]. الفهرست، ص ١٢٤( ش ٥٥٢)؛ رجال النجاشى، ص ٣٠٦ و ٣٠٧( ش ٨٤٠)

[٥]. الفهرست، ص ١٨١( ش ٧٨٩)؛ رجال النجاشى، ص ٤٤٦ و ٤٤٧( ش ١٢٠٨)