بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٥٢ - ب مؤلفان اهل سنت

اين كتاب و استناد به آن، دلالت دارند.[١] پس از آن عصر، اوّلين كتاب جامع رجالى شيعه به وسيله سيّد على بن طاووس تأليف شد كه حلّ الإشكال فى معرفة الرجال نام داشت. مؤلّف اين كتاب، در مقدّمه آن- كه در ضمن كتاب التحرير الطاووسى باقى مانده است- تصريح كرده كه الفهرستِ شيخ طوسى را يكى از مصادر كتابش قرار داده و آن را به سند معتبر نقل نموده است.[٢] پس از آن تاريخ نيز تمام مصادر رجالى شيعه، از خلاصة الأقوال علّامه حلّى تا كتاب‌هاى عصر حاضر، از اين كتاب به عنوان مصدر اوّلىِ متقن، استفاده كرده‌اند.

ب. مؤلّفان اهل سنّت‌

رجاليان اهل سنّت نيز با باز شناختن اعتبار اين كتاب در ميان شيعيان، از آن، استفاده و نقل كرده‌اند.

از جمله اين رجاليان، ابن حجر عسقلانى (م ٨٥٢ ق) است كه در لسان الميزان خويش، در موارد بسيارى، از آن، نقل كرده است. فهرست اين موارد، بدين ترتيب است:

١. شرح حال ابان بن عثمان احمَر.[٣] ٢. شرح حال ابراهيم بن خالد عطّار.[٤] ٣. شرح حال ابراهيم بن رجاء جحدرى.[٥] ٤. شرح حال ابراهيم بن عثمان خزّاز كوفى، ابو ايّوب.[٦]

[١]. اين شواهد، در بخش بازشناسى رجال النجاشى مطرح شدند( ر. ك: ص ١٣٩- ١٤٠ و ص ١٦١- ١٦٢)

[٢]. التحرير الطاووسى، ص ٤

[٣]. لسان الميزان، ج ١، ص ٢٣( ش ٢٠)؛ الفهرست، ص ٤٧( ش ٦٢)

[٤]. لسان الميزان، ج ١، ص ٥٣( ش ١٢٨)؛ الفهرست، ص ٢٣( ش ٢٥)

[٥]. لسان الميزان، ج ١، ص ٥٦( ش ١٥٩)؛ الفهرست، ص ١١( ش ٥)

[٦]. لسان الميزان، ج ١، ص ٨٠( ش ٢٢٤)؛ الفهرست، ص ١٨( ش ١٣)