بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣١ - ولادت نجاشى

البتّه معلوم نيست كه لقب پادشاه حبشه، عربى است، يا جمع بين عربى و غير عربى.[١] مؤيّد اين مطلب، آن كه: القاموس المحيط، «نجاشى» را لقب يكى از پادشاهان حبشه به نام «اصحمه» دانسته و از نجاشىِ حارثى به «رجزگو» ياد كرده است و معناى لغوى آن را هم آورده است.[٢] بدين ترتيب، مى‌توان اطمينان يافت كه «نجاشى»، با نام پادشاه حبشه، نسبتى ندارد.

نكته‌اى ديگر كه در شرح حال نجاشى وجود دارد، اين كه: وى هنگامى كه به نام جدّ بزرگش (نجاشى) مى‌رسد، در توصيف او، از مكاتبه‌اش با امام صادق عليه السلام ياد مى‌كند و مى‌گويد:

از امام صادق عليه السلام تصنيفى غير از اين رساله ديده نشده است.

شهيد ثانى، اين رساله را در كشف الريبةى خود، آورده است.[٣] صاحب وسائل نيز آن را در اوايل كتاب التجارة نقل كرده است.[٤] آنچه به نظر مى‌رسد، اين كه: از امام صادق عليه السلام رساله‌اى ديگر نيز صادر شده كه آن را براى اصحاب خويش نگاشته و به آنان امر نموده كه آن را فرا بگيرند و به ديگران بياموزند و در آن دقّت نمايند و به آنچه در آن ذكر شده، عمل كنند. اصحاب نيز آن را در مساجد (محل‌هاى نماز) خانه‌هايشان قرار داده بودند و پس از نماز، آن را مطالعه مى‌كردند.[٥]

ولادت نجاشى‌

علّامه حلّى در خلاصة الأقوال، تاريخ ولادت ابو العبّاس احمد بن على نجاشى را ماه‌

[١]. أدب الكاتب، ص ٧٥

[٢]. القاموس المحيط، ج ٢، ص ٢٨٩

[٣]. كشف الريبة، ص ١٢٢( ح ١٠)

[٤]. وسائل الشيعة، ج ١٧، ص ٢٠٧( ش ٢٢٣٥٤)، باب« ما ينبغى للوالى العمل به فى نفسه و مع أصحابه و رعيّته»

[٥]. الكافى، ج ٨، ص ٢( ح ١)