بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٤ - محل ولادت نجاشى

نتيجه، آن كه: تا وقتى بر خلاف تاريخى كه علّامه براى ولادت نجاشى ذكر كرده، دليل قطعى اقامه نشود، بايد همان تاريخ را سال ولادت وى بدانيم.

محلّ ولادت نجاشى‌

برخى رجاليان، محلّ ولادت نجاشى را كوفه دانسته‌اند و بر اين مدّعا دو دليل آورده‌اند:

يكم. نجاشى از قبيله بنى اسد بوده است و آنان در آن زمان، در كوفه و اطراف آن سكونت داشته‌اند.

دوم. نجاشى با عنوان «كوفى» شناخته شده، و به «ابن الكوفى» مشهور بوده است. رجاليان مذكور، اين دليل را به استناد عبارت صهرشتى اقامه كرده‌اند.[١] آنچه درباره اين دو دليل، به نظر مى‌رسد، اين كه: دليل اوّل، قرينه‌اى عام است.

دليل دوم نيز بر مدّعا دلالتى ندارد؛ زيرا براى دلالت بر آن، ابتدا بايد كنيه «ابن الكوفى»، براى نجاشى اثبات شود. علاوه بر اين، شايد كنيه «ابن الكوفى»، به خاطر سكونت پدر نجاشى- كه يك كوفى اسدى بوده- در بغداد باشد.

از سوى ديگر، شواهدى وجود دارد كه خانواده نجاشى در سال‌هاى: ٣٥٥- ٣٨٥ ق، در بغداد سكونت داشته‌اند. شاهد بر اين مدّعا، آن كه: نجاشى در شرح حال محمّد بن على بن حسين بابويه (شيخ صدوق)، تاريخ ورود وى را به بغداد، سال ٣٥٥ ق ذكر كرده و از پدر خويش نقل مى‌كند كه:

شيخ صدوق، روايت تمام كتاب‌هايش را پس از سماع از وى در بغداد به ما اجازه داد.

او سپس تاريخ وفات شيخ صدوق را سال ٣٨١ ق در رى نقل مى‌كند.[٢]

[١]. مشيخة النجاشى، ص ٢٠

[٢]. رجال النجاشى، ص ٣٩٢( ش ١٠٤٩)