بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٤٣ - نظريه تقدم آراى نجاشى بر كشى و شيخ طوسى

البتّه اين نكته نيز قابل توجّه است كه گاه، كسانى كه مدّت زيادى در محلّى اقامت مى‌گزينند، مى‌توانند افرادى مورد اعتماد در شناخت شهر محلّ اقامت و بزرگان آن باشند.

ليكن به نظر مى‌رسد كه قدما در چنين مواردى، به آراى اهالى اصيل يك منطقه، بيش از آراى افراد مقيم- هرچند مدّتى طولانى را هم اقامت گزيده باشند- اعتماد مى‌كرده‌اند، اگرچه اين نكته نمى‌تواند به طور دايمى و براى استدلال قوى، به كار رود.

به هر حال، در صورت تعارض ميان آراى دو نفر با چنين اوصافى، قهراً ظنّ به رأى اهل شهر، قوى‌تر از ظنّ به رأى مقيم آن شهر است.[١] دليل پنجم. نجاشى رحمه الله مصاحب ابن غضايرى (احمد بن حسين بن عبيد اللَّه) بوده است.

ابن غضايرى را از مشايخ نجاشى شمرده‌اند، هرچند كه نجاشى در كتابش شرح حالى مستقل را به او اختصاص نداده است. براى اثبات اين نكته، از كلام نجاشى در شرح حال على بن محمّد بن شيران استفاده شده است، آن جا كه مى‌گويد:

كنّا نجتمع معه عند أحمد بن الحسين.[٢]

نجاشى رحمه الله با ابن غضايرى همدرس نيز بوده است، چنان كه خود در شرح حال احمد بن حسين (ابن غضايرى) بن عمر بن يزيد صيقل، تصريح كرده است كه او و احمد بن حسين، كتاب النوادر را نزد حسين بن عبيد اللَّه غضايرى خوانده‌اند.[٣] نجاشى رحمه الله همچنين در موارد بسيارى، از ابن غضايرى نقل قول كرده‌[٤] كه غالباً آنها

[١]. الرسائل الرجاليّة، ج ٢، ص ٣١٩ و ٣٢٠

[٢]. رجال النجاشى، ص ٢٦٩( ش ٧٠٥)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٨٣( ش ٢٠٠)

[٤]. رجال النجاشى، ص ١٠( ش ٧) و ص ٣٧( ش ٧٤) و ص ٥٢( ش ١١٧) و ص ٦٥( ش ١٥٤) و ص ٧٦( ش ١٨٢) وص ٨٣( ش ٢٠٠) و ص ٩١( ش ٢٢٥) و ص ١١٢( ش ٢٨٧) و ص ١٢٠( ش ٣٠٦) و ص ١٢١( ش ٣١٠) و ص ١٢٢( ش ٣١٣) و ص ١٤١( ش ٣٦٧) و ص ١٤٢( ش ٣٧٠) و ص ١٥١( ش ٣٩٥) و ص ١٥٤( ش ٤٠٨) و ص ١٨٥( ش ٤٩٠) و ص ١٩٣( ش ٥١٧) و ص ١٩٨( ش ٥٢٧) و ص ٢١٩( ش ٥٧٢) و ص ٢٥٨( ش ٦٧٦) و ص ٣٢٥( ش ٨٨٦) و ص ٣٥٤( ش ٩٤٩) و ص ٤٥٩( ش ١٢٥٤)