بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٤٩ - اساتيد نجاشى

آن گاه سند خود را به صاحب شرح حال، از طريق ابو الفرج اصفهانى نگاشته است.[١] همچنين در شرح حال على بن ابراهيم بن محمّد، از وى با تعبير «أخبرنا» نقل مى‌كند و او نيز از ابو الفرج اصفهانى (هم به صورت كتبى و هم شفاهى)، از صاحب شرح حال، نقل مى‌نمايد.[٢] صاحب رياض العلماء، با توجّه به اين كه نامبرده، از: ابو الفرج اصفهانى (م ٣٥٦ ق)، محمّد بن يحيى صولى (م ٣٣٥ ق) و شيخ صدوق (م ٣٢٩ ق) نقل نموده است، استاد مباشر بودن عبّاس بن عمر كِلوَذانى را براى نجاشى، بعيد دانسته و به وجود يك يا چند واسطه در ميان وى و نجاشى، اعتقاد دارد.[٣] ليكن با توجّه به تعبيراتى كه نجاشى رحمه الله در مورد اين فرد به كار برده است، مى‌توان نتيجه گرفت كه وى از اساتيد مستقيم نجاشى بوده و از آن جا كه شواهد، نشانگر عمر زياد وى‌اند، به واسطه يا واسطه‌هايى تا نجاشى، نياز نيست.

١٥. عبد السلام بن حسين كاتب اديب لغوى بصرى، ابو احمد (٣٢٩- ٤٠٥ ق).

نجاشى رحمه الله در شرح حال احمد بن عبد اللَّه بن احمد بن جُلَين دورى ورّاق، مى‌گويد:

دفع إلىَّ شيخ الأدب، أبو أحمد عبد السلام بن الحسين البصرىّ- رحمه اللَّه-، كتاباً بخطّه، قد أجاز له فيه جميع رواياته؛

استاد ادب، ابو احمد عبد السلام بن حسين بصرى- كه خداىْ رحمتش كند-، نامه‌اى به خطّ وى به من داد كه روايت نمودن تمام رواياتش را به او اجازه داده بود.[٤] نيز وى در شرح حال‌هاى شماره: ٥، ٥٦٩، ٦٥١، ٨٠٧، ١٠٢١ و ١٠٥٤، با تعبير

[١]. رجال النجاشى، ص ١٤٥( ش ٣٧٨)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٢٦٣( ش ٦٨٧)

[٣]. رياض العلماء، ج ٣، ص ٥٧

[٤]. رجال النجاشى، ص ٨٥( ش ٢٠٥)