بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٥١ - الف مؤلفان شيعى

آنان، كتابى مناسب با موضوع، وجود ندارد. اين بزرگان، عبارت‌اند از:

١. حسين بن عبيد اللَّه غضايرى.

شيخ طوسى رحمه الله از وى در شرح حال‌هاى: احمد بن محمّد بن عمّار[١] و ابو غالب زرارى‌[٢] نقل كرده است.

٢. محمّد بن حسن بن وليد.

شيخ طوسى رحمه الله از وى در شرح حال‌هاى: حسن بن على بن فضّال‌[٣] و حسين بن سعيد اهوازى‌[٤] نقل كرده است.

اين منقولات، با تعبيرهاى: «ذكر» و «قال» آمده‌اند كه با توجّه به عدم ذكر كتاب فهرست و يا رجال در شرح حال ابن وليد، بايد آنها را باواسطه دانست.

٣. احمد بن محمّد بن خالد برقى.

شيخ طوسى رحمه الله از وى در شرح حال على بن مهزيار اهوازى‌[٥] مطلبى نقل كرده كه در رجال البرقى، موجود نيست. بر اين اساس و با توجّه به فاصله زمانى شيخ طوسى رحمه الله با برقى، مى‌بايست وى آن را از كتاب‌هاى واسطه گرفته باشد.

گفتار سوم: استفاده مؤلّفان رجالى از «الفهرست»

الف. مؤلّفان شيعى‌

الفهرست شيخ طوسى، از ابتداى تأليف، مورد توجّه و استناد مؤلّفان در حوزه رجال و فهرست‌نگارى قرار گرفته است.

شايد بتوان قديمى‌ترين سند استفاده مؤلّفان از اين كتاب را، استفاده نجاشى از آن دانست. در موارد بسيارى از رجال النجاشى، شواهدى وجود دارند كه بر استفاده از

[١]. الفهرست، ص ٧١( ش ٨٨)

[٢]. الفهرست، ص ٧١( ش ٨٨)

[٣]. الفهرست، ص ١٢٤( ش ١٦٤)

[٤]. الفهرست، ص ١٢٤( ش ١٦٤)

[٥]. الفهرست، ص ٢٦٥( ش ٣٧٩)