بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٢٨ - ٤ ابن الكوفى

آنچه به نظر مى‌رسد، اين كه: از مجموع كلمات اين بزرگان، با توجّه به وجود هر دو كنيه در يك كتاب (براى نمونه، كتابى همچون خلاصة الأقوال علّامه حلّى) استفاده مى‌شود كه نجاشى دو كنيه داشته است و نسبت اشتباه دادن به يكى از آن دو، وجهى ندارد.

٣. ابو الخير

مامقانى، اين كنيه را از بعضى نقل كرده است؛[١] ولى قائل آن را مشخّص نكرده است. اين كنيه را در منبع ديگرى نيافتيم.

از سوى ديگر، صاحب قاموس الرجال احتمال داده كه «أبو الخير»، تحريف‌شده «أبو الحسين» است.[٢] اين احتمال، با توجّه به عدم نقطه‌گذارى در نسخه‌هاى قديم، قريب به نظر مى‌رسد.

٤. ابن الكوفى‌

صهرشتى، پس از نام بردن از نجاشى و توصيف وى به صيرفى، كنيه او را «ابن الكوفى» ذكر كرده است.[٣] صاحب روضات الجنّات نيز همين كنيه را براى نجاشى نقل كرده است.[٤] لازم به ذكر است كه بسيارى از بزرگان، براى نجاشى دو عنوان مستقلّ: «صيرفى» و «نجاشى اسدى» را آورده‌اند؛ ليكن به نظر مى‌رسد- چنان كه بسيارى تصريح كرده‌اند- اين دو عنوان، متّحد باشند. نيز با توجّه به اين كه صهرشتى، شهرت نجاشى در بغداد در سال ٤٤٢ ق را حكايت كرده، بعيد نيست كه نجاشى در ميان مردم، به «ابن الكوفى» شناخته مى‌شده است.

[١]. تنقيح المقال، ج ١، ص ٦٩( ش ٤١٦)

[٢]. قاموس الرجال، ج ١، ص ٥١٩( ش ٤٣٨)

[٣]. بحار الأنوار، ج ٩٤، ص ٣٢، ح ٢٢ به نقل از قبس المصباح

[٤]. روضات الجنّات، ج ١، ص ٦٠