بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٥٧ - اساتيد نجاشى

شاهد بر اين مدّعا، روايت ابو غالب زرارى از جدّش و دايى پدرش، محمّد بن جعفر، در موارد ديگر است،[١] هرچند كه نوه وى از اين طريق نقل نكرده است.

٥. حسين بن عبيد اللَّه قزوينى.

برخى‌[٢] او را از اساتيد نجاشى شمرده و به شرح حال احمد بن محمّد بن سيّار[٣] استناد كرده‌اند.

منشأ اين اشتباه، افتادگى چند كلمه از كلام نجاشى در برخى از نسخه‌هاى رجال النجاشى است.

توضيح، آن كه: در نسخه‌هاى تصحيح‌شده رجال النجاشى، نجاشى رحمه الله پس از اين كه نام كتاب‌هاى وى را آورده، مى‌گويد:

أخبرنا الحسين بن عبيد اللَّه، قال: حدّثنا أحمد بن محمّد بن يحيى، و أخبرنا أبو عبد اللَّه القزوينىّ، قال: حدّثنا أحمد بن محمّد بن يحيى.

در عبارت فوق، نجاشى رحمه الله نسبت به قول احمد بن محمّد بن يحيى عطّار، دو سند ارائه كرده است: يكى از طريق حسين بن عبيد اللَّه غضايرى، و ديگرى از طريق محمّد بن على بن شاذان ابو عبد اللَّه قزوينى. در برخى از نسخه‌ها، كلمات ميان «عبيد اللَّه» و «القزوينىّ» افتاده است و در نتيجه اشتباه مذكور رخ داده است.

٦. عبد اللَّه بن محمّد بن عبد اللَّه دعلجى حذّاء، ابو محمّد.

سيّد بحر العلوم‌[٤] و محدّث نورى‌[٥] وى را از اساتيد نجاشى شمرده‌اند.

نجاشى رحمه الله در شرح حال احمد بن محمّد بن حسين بن حسن بن دُوَل قمى، از وى مطلب نقل كرده و در آن از تعبير «قال» استفاده كرده است.[٦] نجاشى رحمه الله در شرح حال وى چنين مى‌گويد:

كان فقيهاً عارفاً، و عليه تعلّمتُ المواريث.[٧]

[١]. رجال النجاشى، ص ٧٥( ش ١٨٠) و ص ١٦١( ش ٤٢٧) و ص ٣١٥( ش ٨٦١) و ص ٤٢١( ش ١١٢٨)

[٢]. معجم رجال الحديث، ج ٢، ص ١٧١؛ تهذيب المقال، ج ١، ص ٣٣

[٣]. رجال النجاشى، ص ٨٠( ش ١٩٢)

[٤]. رجال السيّد بحر العلوم، ج ٢، ص ٧٨

[٥]. خاتمة مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ١٥٧

[٦]. رجال النجاشى، ص ٩٠( ش ٢٢٣)

[٧]. رجال النجاشى، ص ٢٣٠( ش ٦٠٩)