بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٥٦ - اساتيد نجاشى

استاد نجاشى معرّفى كرده است.[١] محدّث نورى‌[٢] و شيخ آقابزرگ تهرانى‌[٣] نيز چنين اتّحادى را قطعى دانسته‌اند.

به هر حال، استادىِ فرزند براى نجاشى ثابت نيست، اگرچه استادىِ پدر (محمّد بن عبد اللَّه جعفى) براى وى، قطعى است.

٣. احمد بن محمّد بن مستنشق.

برخى‌[٤] او را از اساتيد نجاشى برشمرده‌اند؛ چرا كه نجاشى در شرح حال عبد اللَّه بن مسكان، از وى با تعبير «أخبرنا»، مطلب نقل كرده است.[٥] سيّد بحر العلوم، وى را با احمد بن محمّد بن جندى- كه از محمّد بن ابى بكرِ همّام اسكافى بسيار نقل كرده- متّحد دانسته است.[٦] ٤. حسين بن عبيد اللَّه بن ابى غالب زرارى.

برخى‌[٧] او را از اساتيد نجاشى برشمرده‌اند و به طريق نجاشى به كتاب سيف بن عميره‌[٨] استناد كرده‌اند.

البتّه عبارت صحيح اين عنوان، «حسين بن عبيد اللَّه، عن أبى غالب الزرارىّ» است و لفظ «عن» به «بن» تصحيف شده است. در نسخه تصحيح‌شده رجال النجاشى- كه در قم و بيروت نشر يافته است- نيز عبارت با «عن» آمده است.

[١]. رجال السيّد بحر العلوم، ج ٢، ص ٦٥

[٢]. خاتمة مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ١٥٥

[٣]. طبقات أعلام الشيعة( الناس فى القرن الخامس)، ص ٢٣

[٤]. تهذيب المقال، ج ١، ص ٣١

[٥]. تهذيب المقال، ج ١، ص ٣١

[٦]. رجال السيّد بحر العلوم، ج ٢، ص ٧١

[٧]. معجم رجال الحديث، ج ٢، ص ١٧١

[٨]. معجم رجال الحديث، ج ٢، ص ١٧١