بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ٣٩٠ - ه مشايخ مورد اختلاف

در كتاب رجالش مى‌گويد:

محمّد بن منصور بن نصر الخزاعىّ، و يقال: أحمد بن منصور.[١]

كشّى رحمه الله در روايات شماره: ٢٨، ٨١، ٢٨٩، ٣٥١، ٦٦٢، ٦٩٢، ٧٠١ و ٨٤٦، با واسطه عيّاشى، و تنها در دو مورد (روايات شماره: ٧١٤ و ٧٣٤) بدون واسطه عيّاشى، از وى حديث نقل كرده است كه با توجّه به اين كه شيخ طوسى وى را از اصحاب امام رضا عليه السلام دانسته و كشّى رحمه الله در موارد متعدّد، با واسطه عيّاشى از او حديث نقل كرده، قطعاً نام عيّاشى از صدر اين دو سند، افتاده است.

٢. جعفر بن احمد بن ايّوب سمرقندى.

شيخ طوسى در باب «من لم‌يروِ عنهم عليهم السلام» كتاب رجالش، وى را اين گونه توصيف مى‌كند:

جعفر بن أحمد بن أيّوب، يعرف ب «ابن التاجر»، من أهل سمرقند، متكلّم، له كتب.[٢]

او در رجال النجاشى، اين گونه توصيف گرديده است:

جعفر بن أحمد بن أيّوب سمرقندىّ، أبو سعيد، يقال له: ابن العاجز. كان صحيح الحديث و المذهب. روى‌ عنه محمّد بن مسعود العيّاشىّ.[٣]

از اين بيان نجاشى، وثاقت و عدالت او استفاده مى‌شود و روشن مى‌گردد كه وى در طبقه مشايخ عيّاشى بوده است و نه كشّى.

همچنين در رجال الكشّى موجود، كشّى رحمه الله، در روايات شماره: ٣٤، ٣٥، ١٦٤، ١٦٨، ٢٣٠، ٣٢٢، ٣٦٢، ٣٧٦، ٣٩٢، ٥١٣، ٥١٤، ٦٤٩، ٦٨٩، ٩٥٠، ١٠٣٦ و ١١٢٨، با واسطه طاهر بن عيسى، و در روايات شماره: ٥٩، ١٠٥، ١٨٢، ٢٨١، ٤٩٥، ٦١٤، ٧٠٢، ٧١٨، ٨٨٣ و ٩٢٢، با واسطه عيّاشى، از وى حديث نقل كرده است.

[١]. رجال الطوسى، ص ٣٦٦( ش ٥٤٤٤)

[٢]. رجال الطوسى، ص ٤١٨( ش ٦٠٤٠)

[٣]. رجال النجاشى، ص ١٢١( ش ٣١٠)