دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - ٣/ ٥ ٦ هفتاد فضيلت دارم

در روز واپسين، سرورِ جوانان بهشت‌اند".

و امّا بيست و ششم، جعفر، برادر من است كه در بهشت با فرشتگان با دو بالِ تزيين شده به درّ و ياقوت و زِبَرجَد، پرواز مى‌كند.

و امّا بيست و هفتم، عمويم حمزه، سرور شهيدان در بهشت است.

و امّا بيست و هشتم، پيامبر خدا فرمود:" خداوند تبارك و تعالى در خصوص تو وعده‌اى به من داد كه هرگز از آن تخلّف نكرد. مرا پيامبر و تو را وصى قرار داد و به زودى پس از من، از امّت من چيزهايى خواهى ديد كه موسى ٧ از فرعون ديد. پس بردبار باش و به‌حساب خدا بگذار تا مرا ملاقات كنى. پس با هر كه تو را دوست داشت، دوستى مى‌ورزم و هر كه تو را دشمن دارد، دشمنش مى‌دارم".

و امّا بيست و نهم، از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" اى على! تو صاحب حوضى و جز تو كسى مالك آن نشود و مردمى پيش تو خواهند آمد و درخواست آب خواهند كرد و خواهى گفت: نه، حتى به مقدار يك ذرّه [نمى‌دهم‌]. و در حالى‌كه چهره‌شان سياه شده، برخواهند گشت. و پيروان من و پيروان تو خواهند آمد. خواهى گفت: خوب سيرابشان كنيد، و آنان، در حالى‌كه چهره‌شان سفيد است، سيراب مى‌شوند".

و امّا سى‌ام، از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" روز قيامت، امّت من با پنج پرچم، محشور خواهند شد .... پرچم چهارم، پرچم ابوالأعور سَلَمى است. پرچم پنجم اى على! با توست كه مؤمنان، زير آن گِرد مى‌آيند و تو پيشواى ايشانى. آن‌گاه، خداوند تبارك و تعالى به آن چهارتا مى‌گويد: «باز پس برگرديد و نورى درخواست كنيد. آن‌گاه ميان آنان، ديوارى زده مى‌شود كه آن را دروازه‌اى است كه درونش رحمت است.» آن [درِ رحمت‌]، پيروان من و كسانى‌اند كه مرا دوست مى‌دارند و با من، عليه گروه سركش و از صراط