دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤١ - ٢/ ٧ ٨ مناقب گوناگون

پرهيزگاران، رهبر سپيد رويان، و جنگ كننده با پيمان‌شكنان (ناكثين) و ستم‌پيشگان (قاسطين) و از راه به در رفتگان (مارقين) است.

٣٥٧٢. پيامبر خدا ٦: اى على! ... تو همراه منى در هنگامى كه‌در مقام محمود[١] (جايگاه‌ستوده) مى‌ايستم؛ دوستدارانمان را شفاعت مى‌كنى و [شفاعت تو] پذيرفته مى‌شود.

٣٥٧٣. پيامبر خدا ٦: اى مردم! من بشارت دهنده و هشدار دهنده‌ام. من پيامبرِ امّى‌ام. من از سوى خداوند عز و جل درباره كسى به شما خبر مى‌دهم كه گوشت او از گوشت من و خون او از خون من است. او گنجينه دانش است. او كسى است كه خداوند از بين اين امّت، انتخاب كرد و برگزيد و هدايت كرد و ولىّ او شد. من و او را آفريد و مرا به پيامبرى برترى بخشيد و او را به تبليغ از طرف من برترى داد. مرا شهر دانش قرار داد و او را دروازه آن گردانْد. او را خزانه دانش و جايگاه اخذ احكام قرار داد و به وصى بودن، ويژه‌اش گردانْد و كارش را آشكار ساخت و از دشمنى با او برحذر داشت. آن كه را دوستش مى‌دارد، مقرّب گردانْد، پيروانش را بخشيد و همه مردم را به فرمانبرى از او دستور داد.

خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «آن كه وى را دشمن دارد، مرا دشمن داشته، و آن كه وى را دوست بدارد، مرا دوست داشته است. آن كه با او دشمنى ورزد، با من دشمنى ورزيده، و آن كه با او مخالفت كند، با من مخالفت كرده است. آن كه او را نافرمانى كند، مرا نافرمانى كرده و آن كه او را آزار دهد، مرا آزار داده است. آن كه بر او خشم گيرد، بر من خشم گرفته، و آن كه او را دوست بدارد، مرا دوست داشته است. آن كه او بخواهد، مرا خواسته، و آن كه به او نيرنگ بزند، به من نيرنگ زده، و آن كه او را يارى كند، مرا يارى كرده است».

٣٥٧٤. پيامبر خدا ٦: اى على! تو حجّت خدايى. تو باب خدايى. تو راه به سوى خدايى. تو خبر بزرگى. تو راه مستقيمى و تو نمونه برترى.

اى على! تو پيشواى مسلمانان، اميرمؤمنان، بهترينِ وصى‌ها وسرور راستگويانى.

اى على! تو فاروق اعظم و صدّيق اكبرى.

[١] اشاره به آيه ٧٩ از سوره اسراء.