دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٧ - ٤/ ٢ امام حسن مجتبى

٣٧٠٧. امام حسن ٧ در خطبه‌اى پس از شهادت پدرش: اى مردم! ديروز مردى از شما جدا شد كه پيشينيان بر او پيشى نگرفتند و پسينيان به او نرسيدند. پيامبر خدا، او را گسيل مى‌داشت و پرچم را به او مى‌سپرد و تا خداوند، پيروزى را نصيبش نمى‌كرد، بر نمى‌گشت و همواره، جبرئيل ٧ از سمت راست و ميكائيل ٧ در سمت چپش بودند. از زرد و سفيد (طلا و نقره يا درهم و دينار)، جز هفت صد درهم كه از حقوقش [از بيت المالْ‌] زياد آمده بود و مى‌خواست با آن، خدمتكارى بخرد، باقى نگذاشت.

٣٧٠٨. امام حسن ٧ در زمانى كه كوفيان را براى يارى امام على ٧ به جنگ با پيمان‌شكنان (ناكثين) فرا مى‌خوانْد: شما مى‌دانيد كه على ٧ با پيامبر خدا، به تنهايى نماز خوانْد و روزى كه او را تصديق كرد، ده ساله بود. آن‌گاه با پيامبر خدا در همه جنگ‌ها حضور داشت. از تلاش او در راه خشنودى خدا و پيروى از پيامبر خدا و آثار نيكويش در اسلام، چيزهايى به شما رسيده است و پيامبر خدا، همواره از او خشنود بود تا آن كه على ٧ به دست خود، چشم‌هايش را بست، و به تنهايى و به كمك فرشتگان، غسلش داد و پسر عمويش (فضل)، برايش آب مى‌آورد. آن‌گاه در قبرش گذاشت، و آن حضرت در پرداخت وام‌ها و انجام دادن تعهّدات و ديگر كارهايش به او وصيّت كرد و همه اينها از منّت‌هاى خدا بر او بود.

٣٧٠٩. امام حسن ٧ هنگامى كه براى صلح با معاويه آمده بود: پدرم، اوّلين كسى بود كه به خداوند متعال و پيامبرش پاسخ مثبت داد و اوّلين كسى بود كه ايمان آورد و خدا و پيامبرش را تصديق كرد و خداوند متعال، در كتابى كه بر پيامبر و فرستاده خويش فرو فرستاده، فرموده است: «آيا كسى كه از جانب پروردگارش بر حجّتى روشن است و