روضه سيدالشهداء براى حفظ مكتب سيدالشهدا است. آن كسانى كه مى‌گويند روضه سيدالشهداء را نخوانيد، اصلًا نمى‌فهمند مكتب سيدالشهداء چه بوده و نمى‌دانند يعنى چه، نمى‌دانند اين گريه‌ها و اين روضه‌ها حفظ كرده اين مكتب را. الان هزار و چهارصد سال است كه با اين منبرها با اين روضه‌ها و با اين مصيت‌ها و با اين سينه زنى‌ها ما را حفظ كرده‌اند، تا حالا آورده‌اند اسلام را. اين عده از جوان‌هايى كه اينطور نيست كه سوءنيت داشته باشند، خيال مى‌كنند ما حالا بايد حرف روز بزنيم. حرف سيدالشهداء حرف روز است، هميشه حرف روز است، اصلًا حرف روز را سيدالشهداء آورده است دست ماها داده و سيدالشهداء را اين گريه‌ها حفظ كرده است، مكتبش را، اين مصيبت‌ها و داد و قال‌ها حفظ كرده، اين سينه زنى‌ها و اين دستجات و- عرض مى‌كنم- اينها حفظ كرده. اگر فقط مقدسى بود و توى اطاق و توى خانه مى‌نشست براى خودش و هى زيارت عاشورا مى‌خواند و تسبيح مى‌گرداند نمانده بود چيزى. هياهو مى‌خواهد، هر مكتبى هياهو مى‌خواهد، بايد پايش سينه بزنند، هر مكتبى تا پايش سينه زن نباشد تا پايش گريه كن نباشد تا پايش توى سر و سينه زدن نباشد، حفظ نمى‌شود. اينها اشتباه مى‌كنند، بچه‌اند اينها، نمى‌دانند كه اين نقش روحانيت و نقش اهل منبر چه هست در اسلام، خودتان هم شايد خيلى ندانيد. اين نقش يك نقشى است كه اسلام را هميشه زنده نگه داشته، آن گلى است كه هى آب به آن مى‌دهند زنده نگه داشته، اين گريه‌ها زنده نگه داشته مكتب سيدالشهداء را. اين ذكر مصيبت‌ها زنده نگه داشته مكتب سيدالشهداء را. ما بايد براى يك شهيدى كه از دستمان مى‌رود علم بپا كنيم نوحه خوانى كنيم، گريه كنيم، فرياد كنيم، ديگران مى‌كنند ديگران فرياد مى‌زنند وقتى يكى از آنها كشته بشود، فرض كنيد كه از يك حزبى يكى كشته بشود ميتينگ‌ها مى‌دهند، فريادها مى‌كنند.
اين يك ميتينگ و فريادى است براى احياء مكتب سيدالشهداء و اينها ملتفت نيستند، توجه ندارند به مسائل، همين گريه‌ها نگه داشته اين مكتب را تا اينجا و همين نوحه‌سرايى‌ها، همين‌هاست كه ما را زنده نگه داشته، همين‌هاست كه اين نهضت را پيش برده، اگر سيدالشهداء نبود، اين نهضت هم پيش نمى‌برد، سيدالشهداء همه جا هست «كُلُّ ارْضٍ كَرْبَلا» همه جا محضر سيدالشهدا است، همه منبرها محضر سيدالشهداست، همه محراب‌ها از سيدالشهداست.