عاشورا شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨٩

به خاطر اين جنايت، درخواست جايزه كردند. ياران حسين (ع)، چون دلباخته دنيا نبودند، به راحتى حاضر شدند در راه دين خدا فدا شوند. سيّدالشّهدا (ع) هم مردم را فرزندان دنيا خواند و اين كه دين، تنها بر زبان آنان جارى است و هنگام خطر، در پى دنياى خود مى‌روند: «النَّاسُ عَبيدُ الدُّنْيا وَالدّينُ لَعِقٌ عَلى‌ الْسنتهِم يَحوطونَهُ مادَرَّتْ بِهِ مَعايِشُهُمْ.» «١»
در خطبه‌اى هم صبح عاشورا خطاب به دشمن فرمود، كه دنيا فريبتان ندهد: «فَلا تَغُرَّنَّكُمْ هذِهِ الدُّنْيا، فَإنَّها تَقْطَعُ رَجاءَ مَنْ رَكَنَ إِلَيْها.» «٢»
٢٢- راه بازگشت، هميشه باز است‌
هرگز براى توبه دير نيست. كسى مثل حرّ بن يزيد، كه عامل به محاصره افتادن امام حسين (ع) و اهل بيت او شد، با آن كه فرمانده لشكر هزار نفرى كوفه بود، صبح عاشورا از مسير باطل به مسير حق بازگشت و به امام حسين (ع) پيوست و با توبه و جهاد در ركاب امام، به يكى از شهداى بزرگ كربلا تبديل شد. اين، باز بودن راه سعادت را به روى همه انسان‌ها در همه حالات و شرايط مى‌رساند.
٢٣- آزادگى‌
كربلا، مكتب آزادگى است و حسين (ع)، معلّم آزادى و دعوت‌كننده به آن، آزادگى ارزشى است كه در همه ملل طرفدار دارد، حتّى براى غير مسلمان هم خصلتى ارزشمند محسوب مى‌شود. امام خطاب به سپاه كوفه و لشكريان عمر بن سعد فرمود: «إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكُمْ دينُ وَ كُنْتُمْ لا تَخافُونَ الْمَعادَ فَكُونُوا أَحْراراً فى‌ دُنْياكُمْ.» «٣»
گر شما را به جهان دينى و آيينى نيست لااقل مردم آزاده به دوران باشيد
حتّى «گاندى» مى‌گويد:
«من براى مردم هند، چيز تازه‌اى نياورده‌ام، فقط نتيجه‌اى را كه از مطالعات و تحقيقاتم درباره تاريخ زندگى قهرمانان كربلا به دست آورده‌ام، ارمغان ملّت هند كردم ...». «٤»