لحاظ بركاتى كه از عزادارى سيد الشهداء (ع) ديده‌اند مراسم عزادارى برپا مى‌كنند و نذورات فراوانى براى برگزارى مراسم سيدالشهداء (ع) دارند. اين‌ها مواردى است كه در تمام دنيا ديده مى‌شود و كفار هم مى‌دانند كه چنين مسائلى وجود دارد. شما هيچ حادثه‌اى را در عالم نمى‌توانيد نشان دهيد كه چنين تأثيرى داشته باشد و ملت‌هاى مختلف را تحت تأثير قرار داده باشد.
از نظر طول اثر، بيش از سيزده قرن است كه طراوت و تازگى خود را حفظ كرده و گويى اين جريان ديروز واقع شده است و مردم همچنان با سوز و گداز مى‌گريند و بر سر و سينه مى‌زنند. شايد بعضى از مراسم عزادارى وجود داشته باشد كه از جهت قدمت سابقه بيش‌ترى داشته باشد. نمونه‌اى كه مى‌توان به آن اشاره كرد، عزادارى است كه مسيحيان براى به دار زدن حضرت عيسى (ع) انجام مى‌دهند. سالگرد به دار كشيده شدن حضرت عيسى- على نبينا و آله و عليه السلام- در همين ايام بهار است. البته ما معتقديم كه چنين اتفاقى واقع نشده است.
قرآن مى‌فرمايد: «وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَلكِنْ شُبِّهَ لَهُم». «١»
اما آن‌ها معتقدند كه حضرت عيسى (ع) را به دار كشيدند و ايشان را دفن كردند و بعد از سه روز، ايشان از قبر بيرون آمد و به آسمان رفت. لذا براى سالگرد به دار كشيده شدن حضرت عيسى (ع) مراسم عزادارى برپا مى‌كنند. بنده يك سال در واتيكان بودم كه مصادف بود با شب‌هايى كه شب عزادارى حضرت مسيح (ع) بود. اين مراسم در كليساى بزرگ رم، در كليساى سن پيتر با حضور خود پاپ برگزار مى‌شد و برنامه به گونه‌اى پيش آمد كه ما هم در آن شركت كرديم. بديهى است مراسمى كه در آن، پاپ كه شخصيت جهانى عظيمى دارد شركت مى‌كند و از اطراف دنيا براى ديدن آن جمع مى‌شوند و در كليسايى كه بزرگ‌ترين كليساى عالم است برپا مى‌گردد، مراسمى با شكوه خواهد بود. در اين مراسم لباس مشكى مى‌پوشند، شمع روشن مى‌كنند و سرودهاى مذهبى شبيه نوحه‌اى كه ما مى‌خوانيم، به صورت آرام مى‌خوانند. چنين مراسمى را برگزار مى‌كنند، اما تمام اين مراسم به اندازه مجلس ترحيم يكى از علماى ما شور ندارد. از آن جا كه از ميلاد حضرت مسيح (ع) دو هزار سال مى‌گذرد، مى‌توانيم بگوييم سابقه برگزارى‌