عاشورا شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٣

قرآن كريم و اسلام عزيز چه مى‌آمد؟) لكن اراده خداوند متعال بر آن بوده و هست كه اسلام رهايى بخش و قرآن هدايت افروز را جاويد نگه دارد و با خون شهيدانى چون فرزندان وحى احياء و پشتيبانى فرمايد و از آسيب دهر نگه دارد و حسين بن على آن عصاره نبوت و يادگار ولايت را برانگيزد، تا جان خود و عزيزانش را فداى عقيدت خويش و امت معظم پيامبر اكرم نمايد تا در امتداد تاريخ، خون پاك او بجوشد و دين خدا را آبيارى فرمايد و از وحى و از ره‌آورده‌هاى آن پاسدارى نمايد. «١»
شهادت سيد مظلومان و هوا خواهان قرآن در عاشورا- سر آغاز زندگى جاويد اسلام و حيات ابدى قرآن كريم بود، آن شهادت مظلومانه و اسارت آل اللَّه، تخت و تاج يزيديان را كه با اسم اسلام، اساس وحى را به خيال خام خود مى‌خواستند محو كنند، براى هميشه به باد فنا سپرد و آن جريان، سفيانيان را از صحنه تاريخ به كنار زد. «٢»
آن روز يزيديان با دست جنايتكاران گور خود را كندند و تا ابد هلاكت خويش و رژيم ستمگر جنايتكار خويش را به ثبت رساندند، و در ١٥ خرداد ٤٢ پهلويان و هواداران و سردمداران جنايتكارشان با دست ستم شاهى خود گور خود را كندند و سقوط و ننگ ابدى را براى خويش به جا گذاشتند كه ملت عظيم الشأن ايران بحمداللَّه تعالى با قدرت و پيروزى بر گور آتشبار آنان لعنت مى‌فرستد. «٣»
اگر نبود اين نهضت، نهضت حسين (ع)، يزيد و اتباع يزيد اسلام را وارونه به مردم نشان مى‌دادند و از اول، اينها اعتقاد به اسلام نداشتند و نسبت به اولياء اسلام حقد و حسد داشتند.
سيدالشهداء با اين فداكارى كه كرد علاوه بر اينكه آنها را به شكست رساند. اندكى كه گذشت مردم متوجه شدند كه چه غائله‌اى و چه مصيبتى وارد شد و همين مصيبت موجب به هم خوردن اوضاع بنى‌اميه شد. «٤»
شخصيت عظيمى كه از عصاره وحى الهى تغذيه و در خاندان سيّد رسل محمد مصطفى و سيّد اولياء على مرتضى تربيت و در دامن صديقه طاهره بزرگ شده بود قيام كرد و با فداكارى‌