سيّدالشّهداء (ع) تمام حيثيت خودش، جان خودش را و بچه‌هايش را، همه چيز را در صورتى كه مى‌دانست قضيه اين طور مى‌شود، كسى كه فرمايشات ايشان را از وقتى كه از مدينه بيرون آمدند و به مكه آمدند و از مكه آمدند بيرون حرف‌هاى ايشان را مى‌شنود همه را، مى‌بيند كه ايشان متوجه بوده است كه چه دارد مى‌كند، اين جور نبود كه آمده است ببيند كه بلكه آمده بود حكومت هم مى‌خواست بگيرد، اصلًا براى اين معنا آمده بود و اين يك فخرى است و آنهايى كه خيال مى‌كنند كه حضرت سيدالشهداء براى حكومت نيامده خير؛ اينها براى حكومت آمدند، براى اين كه بايد حكومت دست مثل سيدالشهداء باشد، مثل كسانى كه شيعه سيدالشهداء هستند باشد. «١»
سيدالشهداء ديدند كه مكتب دارد از بين مى‌رود. قضيه قيام سيدالشهداء و قيام اميرالمومنين در مقابل معاويه، قيام انبيا در مقابل قدرتمندان و كفار؛ مساله اين نيست كه بخواهند يك مملكت بگيرند، همه عالم پيش آنها هيچ است. مكتب آنها اين نيست كه، مقصد آنها اين نيست كه كشور گشايى بكنند. «٢»
اينكه سيدالشهد را كشاند به آنجا، مكتب بود كه كشاند به آنجا، ... عقيده بود كه كشاند به آنجا و همه چيزش را داد در مقابل عقيده، در مقابل ايمان، و كشته شد و شكست داد، طرف را شكست داد. «٣»
حضرت سيدالشهداء قيام كردند بر ضد يزيد و شايد همانطور هم بود كه خوب، اطمينان به اين بود كه موفق به اينكه يزيد را
عاشوراشناسى ٦٩ قيام عاشورا، اسوه آزادگان ..... ص : ٦٧
از سلطنت بيندازند نشوند. اين اخبارش هم اينطور است كه ايشان مطلع بودند بر اين مطلب، «٤» در عين حال براى همين معنى كه بر ضد يك رژيم ظالم قيام كنند ولو اينكه كشته بشوند، قيام كردند و كشته دادند و كشتند و خودشان هم كشته شدند. «٥»