داستان‌هايى هستند كه در آنها پند و اندرز است. داستان راستان همه‌اش داستان‌هاى اندرزى است.
حتى شخصيت‌ها هم اقسامى دارند. بعضى از شخصيت‌ها شخصيت حماسى هستند و روحشان حماسه است، بعضى روحشان غنايى است، بعضى روحشان رثايى است، آه و ناله است، بعضى شكل روحشان شكل پند و اندرز و موعظه است.
حالا كه به طور اجمالى معنى حماسه را فهميديم، مى‌توانيم در اطراف حماسه حسينى بحث كنيم.
حسين (ع) يك شخصيت حماسى‌
آيا حسين بن على حادثه حماسى دارد يا ندارد؟ آيا شخصيت حسين بن على يك شخصيت حماسى هست يا نيست؟ ما بايد شخصيت حسين بن على را كه براى ما يك شخصيت انسانى است بشناسيم. اين مرد كه ما هر سال به نام او وقت‌ها صرف مى‌كنيم، پول‌ها خرج مى‌كنيم، روزها تعطيل مى‌كنيم، بايد خصوصياتش براى ما شناخته شود، و از جمله خصوصيات او همين است كه آيا حسين (ع) يك شخصيت حماسى هست يا نه؟ آيا ما بايد با وجود حسين و سرگذشت او يك احساس حماسى داشته باشيم يا يك احساس تراژدى، مصيبت، رثا و نفله شدن؟
در اينجا لازم است مختصرى توضيح بدهم:
شخصيت‌هاى حماسى كه اغلب در منظومه‌هاى حماسى از آنها ياد شده است، جنبه نژادى و قومى دارند و اين اعمّ است از شخصيت‌هاى افسانه‌اى مثل رستم و اسفنديار و يا شخصيت‌هاى واقعى مثل جلال الدين خوارزمشاه در تاريخ ايران. غالباً قهرمانان يك قوم، اعمّ از واقعى و افسانه‌اى، از آن نظر كه انتساب به آن قوم دارند، احساسات آن مردم را تحريك مى‌كنند. اصولًا قهرمان دوستى و قهرمان پرستى جزء سرشت بشر است، مخصوصاً وقتى كه قهرمان، تعلقى هم به انسان داشته باشد كه انسان بخواهد به او افتخار كند. اين قهرمان‌هاى كشتى كه موفقيتى به دست مى‌آورند براستى مردم براى آنها ابراز احساسات مى‌كنند، يا قهرمانى كه هالتر بلند كرده و ركورد را شكسته و مثلًا سه كيلو بيشتر از ركورد جهانى بالا برده‌