آن گاه ديلم را طلاق گفت و به دست يكى از بنى عمّش سپرد كه به اقارب و اهلش برساند و چون امام به منزل ثعلبيّه رسيد داستان شهادت مسلم بن عقيل و انقلاب امر عراق واصل شد و اندوهى عظيم در خاطر مقدّس آن بزرگوار و تمام يار و تبار حاصل گشت.
ابن طاووس مى‌فرمايد راوى گفت «وَارْتَجَّ الْمَوْضِعَ بِالْبُكاءِ وَالْعَويلِ لِقَتْلِ مُسْلِمِ بْنِ عَقيلٍ وَ سالَتِ الدُّمُوعُ عَلَيْهِ كُلَّ مَسيلٍ» پس آن سرور به گاه سحر غلامان و جوانان را بفرمود تا آب بردارند و اكثار كنند. آن گاه از ثعلبيّه كوچ دادند و چون به زباله كه دهى است ما بين ثعلبيّه و واقصه نزول فرمود، خبر شهادت برادر رضاعى آن حضرت، عبداللَّه بن يقطر، به سمع همايون رسيد و آن بزرگوار بگريست و فرمود: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنا وَ لِشيعَتِنا مَنْزِلًا كَريماً وَاجْمَعْ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ فى‌ مُسْتَقَرٍّ مِنْ رَحْمَتِكَ انَّكَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ قَديرٍ» و ابن عبداللَّه را امام از بين راه به كوفه نزد مسلم فرستاده بود و سواران حصين او را نيز مثل قيس بگرفتند و به حكم آن مخذول از قريه قادسيه نزد عبيداللَّه بردند و عبيداللَّه نيز وى را از بام قصر در افكند. گويند ابن يقطر وقتى بر زمين افتاده بود هنوز رمقى داشت، مردى كه او را عبدالملك بن عمير گفتندى وى را چون بدان حال بديد، تيغ بر كشيد و او را ذبح نمود. مردم گفتند: اين چه كار ناهنجار بود؟
گفت: خواستم رنجورى را به راحت رسانم.
ابن طاووس وصول خبر شهادت مسلم و ملاقات ابوفراس شاعر را در قريه زباله دانسته است. به هر حال حضرت در اين منزل چون عذر اهل كوفه را به تحقيق دانست اهالى اردوى خود را اعلان كرد و ايشان را دستورى تفرّق و رخصت انصراف بخشيد و اين معنى را محض دفع خجالت از مردم مكتوباً اظهار فرمود. شيخ مفيد مى‌گويد توقيعى بيرون فرستاد كه بر مردم بخواندند به اين عبارت: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ امَّا بَعْدُ فَانَّهُ قَدْ اتانا خَبَرٌ فَظيعٌ قَتْلُ مُسْلِمِ بْنِ عَقيلٍ وَ هانِى بْنِ عُرْوَةَ وَ عَبْدِاللَّهِ بْنِ يَقْطَرَ وَقَدْ خَذَلْنا شيعَتُنا فَمَنْ احَبَّ مِنْكُمُ الْأِنْصِرافَ فَلْيَنْصَرِفْ فى‌ غَيْرِ جَرْحٍ لَيْسَ عَلَيْهِ ذِمامٌ» پس مردم از هم بپاشيدند و از راست و چپ همى برفتند و فقط بستگان و معدودى از پيوستگان بر جا ماندند و حكمت اين اعلان آن بود كه امام (ع) مى‌دانست كه اعراب را گمان آن است كه آن حضرت به خطّه مطيع و مملكتى مسلّم وارد خواهد شد، اظهار نفس الأمر و ارائه حقيقت حال بر ايشان لازم بود «لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ.» پس سحرگاه غلامان باز حسب‌الأمر آب بسيار برداشتند و موكب همايون در حركت‌