الَّذى‌ غَلَبَ مُوسى‌ (ع) فِرْعَوْنَ وَ هذَا الْيَوْمُ الَّذى‌ وُلِدَ فيهِ إِبْراهيمُ (ع)، هذَا الْيَوْمُ الَّذى‌ تابَ اللَّهُ فيهِ عَلى‌ قَوْمِ يُونُسَ (ع) وَ هذَا الْيَوْمُ الَّذى‌ وُلِدَ فيهِ عيسَى بْنُ مَرْيَمَ (ع) وَ هذَا الْيَوْمُ الَّذى‌ يَقُومُ فيهِ الْقائِمُ (ع)». «١»
* دعائم الاسلام از قاضى نعمان مصرى:
«عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ (ع) أَنَّهُ قالَ: «اسْتَوَتِ السَّفينَةُ يَوْمَ عاشُوراء عَلَى الْجُودى‌ فَامَرَ نُوحُ (ع) مَنْ مَعَهُ مِنَ الإِنْسِ وَ الْجِنِّ بِصَوْمِهِ وَ هُوَ الْيَوْمُ الَّذى‌ تابَ اللَّهُ فيهِ عَلى‌ آدَمَ (ع) هُوَ الْيَوْمُ الَّذى‌ يَقُومُ فيهِ قائِمُنا أَهْلَ الْبَيْتِ (ع)».» «٢»
شفاء الصدور از حاج ميرزا أبو الفضل تهرانى:
شيخ صدوق از جبلّه مكيّه نقل كرده كه شنيدم از ميثم تمار (رض) كه فرمود: واللَّه مى‌كشند اين امت پسر پيغمبر خود را در محرم در روز دهم. و هر آينه اعداء حق سبحانه و تعالى اين روز را روز بركت قرار دهند، و همانا اين كار شدنى است و پيشى گرفته است در علم خداى تعالى و من مى‌دانم، آن را به عهدى كه از مولايم اميرالمؤمنين (ع) به من رسيده. تا آن جا كه جبلّه مى‌گويد: گفتم: چگونه مردم روز قتل حسين (ع) را روز بركت قرار دهند؟ پس ميثم بگريست و فرمود: حديثى وضع كنند، كه آن روزى است، كه خداى تعالى در آن توبه آدم را قبول كرد- با اين كه خداى تعالى در ذيحجّه توبه آدم را قبول كرد- و گمان مى‌كنند كه آن روزى است كه خداى تعالى يونس را از شكم ماهى بيرون آورد- با اين كه خداى تعالى يونس را در ذيقعده از شكم ماهى برآورد- و گمان مى‌كنند كه آن روزى است كه سفينه نوح بر جودى قرار گرفت- با اين كه استواى سفينه در روز هجدهم ذيحجه بود- و گمان مى‌كنند كه آن روزى است كه خدا دريا را براى موسى بشكافت- با اين كه اين كار در ربيع الاول بود. «٣»
در مجله الهادى كه سال‌هاى قبل از پيروزى انقلاب در قم منتشر مى‌شد. (شماره دوم سال هفتم) در مقاله‌اى پيرامون عاشورا و روزه يهود در اين روز بحث شده است. نويسنده آن‌