حالا اندكى قضيه را توضيح بدهم. برادران و خواهران نمازگزار عزيز، پيغمبر اكرم و هر پيغمبرى وقتى كه مى‌آيد، يك مجموعه احكام را مى‌آورد. اين احكامى كه مى‌آورد، بعضى فردى است، براى اين است كه انسان، خودش را اصلاح كند؛ بعضى اجتماعى است، براى اين است كه دنياى بشر را آباد و اداره كند و اجتماعات بشر را به پا بدارد. مجموعه احكامى است كه به آن، نظام اسلامى مى‌گويند.
خوب، اسلام بر قلب مقدس پيغمبر اكرم نازل شد؛ نماز را آورد، روزه، زكات، انفاقات، حج، احكام خانواده، ارتباطات شخصى، جهاد فى سبيل‌اللَّه، تشكيل حكومت، اقتصاد اسلامى، روابط حاكم و مردم، و وظايف مردم در مقابل حكومت را آورد. اسلام، همه اين مجموعه را بر بشريت عرضه كرد؛ همه را هم پيغمبر اكرم بيان كرد.
ما مِنْ شَىْ‌ءٍ يُقَرّبُكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ وَ يُباعِدُكُمْ مِنَ النّارِ الَّا وَقَدْ نَهَيْتُكُمْ عَنْهُ و امَرْتُكُمْ بِهِ.
پيغمبر اكرم (ص) همه آن چيزهايى را كه مى‌تواند انسان و يك جامعه انسانى را به سعادت برساند، بيان كرد؛ نه فقط بيان، بلكه آن‌ها را عمل و پياده كرد. خوب، در زمان پيغمبر، حكومت اسلامى و جامعه اسلامى تشكيل شد، اقتصاد اسلامى پياده شد، جهاد اسلامى بر پا و زكات اسلامى گرفته شد؛ يك كشور و يك نظام اسلامى شد. مهندس اين نظام و راهبر اين قطار در اين خط، نبى اكرم و آن كسى است كه به جاى او مى‌نشيند.
خط هم روشن و مشخص است. بايد جامعه اسلامى و فرد اسلامى از اين خط، بر روى اين خط و در اين جهت و از اين راه حركت كند؛ كه اگر چنين حركتى هم انجام‌بگيرد، آن وقت انسان‌ها به كمال مى‌رسند، انسان‌ها صالح و فرشته‌گون مى‌شوند، ظلم درميان مردم از بين مى‌رود، بدى و فساد، اختلاف، فقر و جهل از بين مى‌روند، بشر به خوشبختى كامل مى‌رسد و بنده كامل خدا مى‌شود.
اسلام اين نظام را به وسيله نبى اكرم آورد و در جامعه آن روز بشر پياده كرد. در كجا؟ در گوشه‌يى كه اسمش مدينه بود و بعد هم به مكه و چند شهر ديگر توسعه داد.
خوب، سؤالى در اين‌جا باقى مى‌ماند و آن اين كه اگر اين قطارى را كه پيغمبر اكرم بر روى اين خط، به راه انداخته است، دستى، يا حادثه‌اى آمد و اين قطار را از خط خارج كرد، تكليف چيست؟ اگر جامعه اسلامى منحرف شد، اگر اين انحراف به جايى رسيد كه خوف انحراف كل اسلام و معارف اسلام بود، تكليف چيست؟