نطق مهم و مشهورش در «بيضه» «١» حاوى دستور كلى پيامبر به همه افراد در مورد جهاد ضد رجعت و اوضاع و احوال ايجاب آن است و شهادتى بر وقوع رجعت، و تذكار وجوب و فوريت جهاد بر ضد آن. مى‌فرمايد: «... مردم! پيامبر خدا گفته: هر كس قدرت حاكمه منحرف و ستمكارى را ببيند كه آنچه را خدا حرام دانسته حلال و روا مى‌داند، تعهداتى را كه در برابر خدا سپرده شده است نقض مى‌كند، مخالف سنت و رويه پيامبر، رفتار مى‌كند و سياستش نسبت به بندگان خدا (مردم) گناهكارانه و تجاوزگرانه است، و با اين همه نه عملا و نه از راه تبليغات بر آن نشورد سزاست كه خدا او را به سرنوشتى مانند سرنوشت و كيفر صاحب آن قدرت حاكمه دچار گرداند (يا او را به همانجا در اندازد كه وى را يعنى به دوزخ) هان! اينك اين جماعت (حاكمه) سر به فرمان شيطان فرود آورده و فرمان خداى رحمان فرو گذاشته‌اند فساد پديدار گردانيده و قانون جزاى اسلام را تعطيل كرده و بلا اجرا گذاشته‌اند. درآمد عمومى را به انحصار خويش در آورده و در مصرف آن راه تبعيض و جانب‌گيرى سپرده‌اند، آنچه را خدا حرام شمرده روا گردانيده‌اند و آنچه را حلال و روا شمرده ناروا ساخته‌اند. من در اين ميان از هر كس سزاوارتر به مبارزه دگرگون كننده و مخالفت آميزم ....» «٢»
و اين نطق را روز دوم محرم و پس از اردو زدن در «طف» ايراد كرد: «پس از سپاس و ستايش پروردگار. كار ما به اينجا كشيده است كه مى‌بينيد، و ملاحظه مى‌كنيد كه وضع زندگانى دنيا دگرگون و زشت و ناروا گشته است. رويه و كردار معروف اسلامى روى از اين زندگانى برتافته تا جايى كه به پستى و فرومايگى كشيده است. از عمرمان جز پاسى نمانده كه آن هم بايد در جامعه كنونى كه به چراگاه تيغ زار و خاشاكستانى مى‌ماند بگذرد هان! نمى‌بينيد كه به حق (يعنى قانون اسلام) عمل نمى‌شود و رويه‌هاى نارواى ضد اسلامى را نكوهيده‌