ساخت و هر چند كه جباران و پيروان ضلالت براى نابودى آن كوشش كنند بر عظمت و شوكت آن افزوده خواهد گشت. در اينجا دختر اميرالمؤمنين (ع) كه اكنون در اسارت يك حكومت ديكتاتور است درباره آينده كربلا سخن مى‌گويد و از اين همه عظمت و شكوهى كه قبر مطهر حسين اكنون دارد و قبله‌گاه آزادمردان جهان در طول تاريخ بوده و تا پايان هم خواهد بود در آن روز خبر مى‌دهد، در آن روزى كه ظواهر كار خلاف آن را نشان مى‌داد!.
آرى اين سخن زينب و ديد او درباره نهضت و ثمرات شيرين آن در آينده است! و آينده هم به خوبى نشان داد كه دختر على (ع) بيهوده سخن نگفت، اين يك حقيقتى است كه هر قدر گذشت زمان بر حادثه كربلا بيشتر مى‌شود عظمت، جلالت و قداست آن افزون‌تر و آشكارتر مى‌گردد!!!
و اين عجيب است كه گويا نهضت حسين (ع) از اين نظر بر خلاف همه حوادث و پيش‌آمدها است زيرا حوادث مهم درست همانند سنگى است كه در داخل حوض وسيعى سقوط كند، اين سنگ با سقوط خود طبعاً موجى در آب ايجاد مى‌كند، ولى اين موج تنها در محل سقوط شديد است اما هر قدر كه به عقب مى‌رود آرام‌تر مى‌گردد تا جايى كه اگر وسعت حوض بسيار باشد ديگر در اواخر آن از موج اثرى ديده نمى‌شود، حوادث و پيش‌آمدهاى بزرگ همين گونه است يعنى در آن هنگام كه انجام شد و يا حداكثر در همان ماه يا سال موجى از خود در افكار ايجاد مى‌كند اما هر قدر دامنه تاريخ پهن‌تر شود و از زمان آن حادثه بيشتر بگذرد بيشتر به دست فراموشى سپرده گشته و خاطره آن كهنه مى‌گردد، ولى حادثه خونين طف به عكس اين قاعده طبيعى است يعنى در آن روزى كه اين قيام خدايى انجام شد موج آن در افكار بسيار كوتاه و نامحسوس بود، اما هر قدر بر تاريخ وقوع آن بيشتر گذشت، عكس‌العمل آن شديدتر و موج آن عظيم‌تر گرديد تا جايى كه امروز كمتر كسى در جهان يافت مى‌شود كه با تاريخ اقوام و ملل ديگر سر و كارى داشته باشد و با اين حال از حادثه كربلا و نهضت حسين (ع) چيزى نداند و به آن با نظر اعجاب و تحسين ننگرد.
موجى كه قيام خونين حسين (ع) به وجود آورد آنچنان فاصله‌هاى قرون و اعصار را شكافت و جهانگير شد كه شخصيت‌هاى بزرگى همانند «گاندى» هنگامى كه مردم هند را