دادند. يزيد و اتباع يزيد دفن شدند تا ابد، و لعن مردم بر آنهاست تا ابد، لعن خدا هم بر آنهاست و آنها خودشان محفوظ بودند. «١»
سيّدالشّهداء (س) مذهب را بيمه كرد. با عمل خودش اسلام را بيمه كرد. «٢»
«انا من حسين» كه روايت شده است كه پيغمبر فرموده است. «٣»
اين معنايش، معنا اين است كه حسين مال من است و من هم از او زنده مى‌شوم، از او شده است. اينهمه بركات از شهادت ايشان است. با اينكه دشمن مى‌خواست آثار را از بين ببرد، آنها در صدد بودند كه اصلًا بنى هاشم در كار نباشد. «لَعِبَتْ هاشِمُ بِالْكَذا» اين حرف بود. آنها مى‌خواستند اصل اسلام را ببرند و يك مملكت عربى درست كنند. «٤»
وقتى كه حضرت سيدالشهداء (ع) آمد مكه و از مكه در آن حال بيرون رفت، يك حركت سياسى بزرگى بود كه در يك وقتى كه همه مردم دارند به مكه مى‌روند، ايشان از مكه خارج بشود. اين يك حركت سياسى بود تمام حركاتش، حركات سياسى بود، اسلامى- سياسى و اين حركت اسلامى- سياسى بود كه بنى اميه را از بين برد و اگر اين حركت نبود، اسلام پايمال شده بود. «٥»
امام حسين (ع) خود و تمام فرزندان و اقرباى خودش را فدا كرد و پس از شهادت او اسلام قوى‌تر شد. «٦»
سيدالشهداء (ع) كشته شد شكست نخورد، لكن بنى اميه را همچو شكست كه تا آخر نتوانستند ديگر كارى بكنند، همچو اين خون، آن شمشيرها را عقب زد كه تا الان هم كه ملاحظه مى‌كنيد باز پيروزى با سيدالشهداست و شكست با يزيد و اتباع اوست.»