عاشورا شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٤

و يك سلطنت الهى در دنيا ايجاد كند. مى‌خواست طاغوت را بشكند و اللَّه را جاى آن بنشاند اينها مى‌خواستند كه اللَّه را بردارند، طاغوت را جايش بنشانند؛ همان مسائل جاهليت و همان مسائل سابق. شكست نبود كشته شدن سيّدالشّهداء (ع) چون قيام لِلَّه بود قيام لِلَّه شكست ندارد. «١»
آنها (بنى اميه) مى‌خواستند اصل اسلام را ببرند و يك مملكت عربى درست كنند و اين كار (سيدالشهدا) اسباب اين شد كه عرب و عجم و همه، همه مسلمين توجه پيدا كردند كه نه، قضيه، قضيه عربيت و فارسيّت و اينها نيست، قضيه خدا و اسلام است. «٢»
سيّدالشّهداء چون ديد اينها دارند مكتب اسلام را آلوده مى‌كنند با اسم خلافت اسلام، خلافكارى مى‌كنند و ظلم مى‌كنند و اين منعكس مى‌شود در دنيا كه خليفه رسول اللَّه است دارد اين كارها را مى‌كند، حضرت سيدالشهداء تكليف براى خودشان دانستند كه بروند و كشته هم بشوند و محو كنند آثار معاويه و پسرش را. «٣»
حضرت سيدالشهداء با يك عدد كمى حركت كردند و مقابل يزيد كه خوب يك حكومت قلدرى بود، يك حكومت مقتدرى بود و هم اظهار اسلام هم مى‌كرد و از قوم و خويش‌هاى خود اينها هم بود، در عين حالى كه اظهار اسلام مى‌كرد و حكومتش به خيال خودش حكومت اسلامى بوده، خليفه رسول اللَّه به خيال خودش بود، لكن اشكال اين بود كه يك آدم ظالمى است كه بر مقدرات يك مملكت بدون حق تسلط پيدا كرده است. اينكه حضرت ابى عبداللَّه (ع) نهضت كرد و قيام كرد با عدد كم در مقابل اين، براى اينكه گفتند تكليف من اين است كه استنكار كنم، نهى از منكر كنم. «٤»
سيدالشهداء (ع) وقتى مى‌بيند كه يك حاكم ظالمى، جائرى در بين مردم دارد حكومت مى‌كند، تصريح مى‌كند حضرت كه اگر كسى ببيند كه حاكم جائرى در بين مردم حكومت مى‌كند، ظلم به مردم مى‌كند بايد مقابلش بايستند و جلوگيرى كند هر قدر كه مى‌تواند به چند نفر، با چندين نفر كه در مقابل آن لشكر هيچ نبود. «٥»