روايات ديگرى كه مسلمانان شيعه و سنى نقل كرده‌اند، تا بالاخره هفتاد روز قبل از وفاتشان در غدير و در آن جريانى كه همه مى‌دانيد، مسلمان‌ها را در آن آفتاب سوزان جمع كردند، على (ع) را بلند كردند و فرمودند اين است جانشين من: «مَنْ كُنْتُ مَولاهُ فَهذا عَلىٌ مَولاه». «١»
بيست سال به صورت‌هاى مختلف و در آخرين روزهاى زندگيشان هم به اين صورت كه جنبه تاريخى داشت على (ع) را معرفى كردند. مردم تعجب مى‌كردند كه در گرماى ظهر، پيغمبر اكرم (ص) براى چه آن‌ها را اين جا جمع كرده است. هفتاد روز از واقعه غدير خم گذشت. پيغمبر اكرم (ص) از دنيا رفتند و همين مسلمان‌هاى اصحاب بدر و حنين جمع شدند تا براى پيغمبر (ص) جانشين تعيين كنند. بعضى گفتند بايد جانشين حضرت (ص) از مهاجرين باشد؛ بعضى گفتند بايد از انصار باشد؛ بعضى گفتند دو تا امير برگزينيم: «مِنَّا أَميرٌ وَ مِنْكُمْ أَميرٌ». «٢»
آنچه مطرح نشد و دنبال نكردند اين بود كه هفتاد روز قبل، پيغمبر (ص) خودشان چه فرمودند؟ براى چه ما را در غدير جمع كردند و ما را در آن گرما نگاه داشتند و قبل از آن، در طول بيست سال بارها على (ع) را معرفى كرده بودند؟ هم سخنان پيغمبر (ص) و هم رفتار آن حضرت تحريف شد؛ حتى بعضى از همسرانش به او تهمت‌ها زدند. سوره تحريم را بخوانيد و ببينيد كه قرآن درباره بعضى از همسران پيامبر (ص) با چه لحنى سخن مى‌گويد.
شب گذشته درباره اميرالمؤمنين (ع) اشاره كردم و شما بارها شنيده‌ايد كه على (ع) در تمام عالم با دو چيز شناخته مى‌شود. هر جا از على (ع) سخنى گفته مى‌شود، عدالت و عبادت او به ذهن مى‌آيد. على (ع) از عابدترين و نيز از عادل‌ترين انسان‌ها شناخته شده بود. على (ع) در حال بيل زدن در مزرعه هم نماز نافله مى‌خواند. در هر شبانه روز پانصد يا هزار ركعت نماز مى‌خواند و همه او را مى‌شناختند. اما وقتى خبر رسيد كه على (ع) در كوفه، در مسجد به شهادت رسيده است مردم شام گفتند مگر على (ع) هم نماز مى‌خواند؟ و همين طور ساير