دهيد كدام حديث راست و كدام دروغ است، و آن اين كه روايت را بر قرآن كريم عرضه كنيد، اگر مخالف قرآن بود بدانيد من نگفته‌ام. به علاوه، ائمه اطهار (ع) به عنوان كارشناسان علوم الهى بارها حديث‌هاى دروغين نقل شده را پالايش كردند. يك مرتبه در زمان امام رضا (ع) بود كه عيون الاخبار الرضا (ع) نوشته شد؛ و آن رواياتى است كه حضرت رضا (ع) تصحيح يا نقل فرمودند و اصحاب ايشان يادداشت كردند. در زمان امام صادق (ع) نيز چنين شرايطى پيش آمد. ابوالخطاب و ديگران دروغ‌هايى جعل كرده بودند و امام (ع) آن‌ها را تصفيه نموده و احاديث صحيح را معرفى كردند. به هر حال، اگر شما در حال حاضر بخواهيد احاديثى را كه قطعاً پيامبر اكرم (ص) فرموده‌اند و همه مسلمانان به عنوان كلام پيامبر (ص) قبول دا
عاشوراشناسى ٤٦٢ كتابشناسى كتابشناسيهاى امام حسين(ع)
رند شناسايى كنيد، تعداد اين احاديث خيلى زياد نيست. بعضى در صدد برآمده‌اند كه آن‌ها را بشمارند، ولى به هر حال تعداد روايات كه قطعاً از خود پيامبر (ص) روايت شده باشد خيلى زياد نيست؛ اما روايات جعلى الى ماشاء اللَّه است. درباره رواياتى كه به دروغ به پيامبر (ص) نسبت داده شده است كتاب‌هاى بسيارى از شيعه و سنى نوشته شده است.
مسأله‌اى كه در زندگى پيامبر (ص) مثل آفتاب روشن بود- گرچه ممكن است بعضى حمل بر تعصب كنند، ولى از اين روشن‌تر چيست- اين حقيقت بود كه از روزى كه پيغمبر اكرم (ص) دعوت خود را علنى كرد، على (ع) را به عنوان جانشين خود معرفى فرمود. روزى كه گوسفندى ذبح كرد و به دستور قرآن كه فرمود: «أَنْذِرْ عَشيرَتَكَ الأَقْرَبين» «١»
همه عموها، عموزاده‌ها و اقوام و خويشان را دعوت كرد و فرمود هر كس اول به من ايمان بياورد، او جانشين من خواهد بود. هيچ كس ايمان نياورد به جز طفلى ده يا سيزده ساله، يعنى همان اميرالمؤمنين على بن ابى‌طالب (ع). ابولهب كه عموى پيامبر بود و بعضى از ديگران كه حضور داشتند به ابى‌طالب نگاه كردند و خنديدند، و گفتند طولى نمى‌كشد كه تو بايد تابع بچه‌ات شوى. يعنى با تمسخر گفتند چون او جانشين پيغمبر (ص) شد، او رئيس مى‌شود و تو هم بايد تابع او بشوى.
اين جريان بارها در طول حيات پيغمبر (ص) به صورت‌هاى مختلف مورد تأكيد قرار گرفت. پيغمبر اكرم (ص) فرمودند: «أَنْتَ مِنى بِمَنْزَلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى الّا أَنَّهُ لانَبىَّ بَعْدى»؛ «٢»
و