لعن هم باشد. تبرى و اظهار دشمنى نسبت به دشمنان اسلام نيز بايد باشد. اگر اين گونه شديم، حسينى هستيم؛ و گرنه بى‌جهت خودمان را به حسين (ع) نسبت ندهيم.
و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته‌
شب گذشته اين سؤال را كه براى نوجوان‌ها و جوان‌ها به طور طبيعى مطرح مى‌شود، طرح كردم كه: چرا بايد در ايام محرم و همين طور در ساير ايام براى سيدالشهداء (ع) عزادارى كنيم؟ عرض كردم كه خود اين سؤال، به چهار سؤال تحليل مى‌شود و جواب آن‌ها را به صورت تفصيلى عرض كردم. حاصل جواب‌ها اين بود كه اگر ماجراى كربلا نقش تعيين كننده‌اى در تاريخ اسلام داشته است، زنده نگه داشتن خاطره آن هم مى‌تواند براى آينده ما مؤثر باشد. يعنى همه اين جواب‌ها يك پيش فرض داشت و آن اين كه، داستان كربلا براى اسلام و مسلمانان نقش تعيين كننده داشته است.
نقش عاشورا در بقاى اسلام‌
حال اگر كسى سؤال كند كه از كجا بدانيم داستان كربلا چنين نقش تعيين كننده‌اى در پيشرفت اسلام، در بقاى اسلام و نهايتاً در سعادت انسان‌ها داشته و مى‌تواند داشته باشد؟ در اين باره نيز بايد تا حدى كه توان داريم و وقت اجازه مى‌دهد صحبت كنيم.
آنچه دوست و دشمن بر آن اتفاق دارند اين است كه داستان كربلا، اگر در عالم انسانيت داستان منحصر به فردى نباشد، از وقايع بسيار كم نظير است. البته ما بر اساس آنچه كه از ائمه اطهار (ع) دريافت داشته‌ايم، اين داستان را منحصر به فرد مى‌دانيم و معتقديم كه نظير اين داستان در گذشته نبوده و در آينده هم نخواهد بود. ولى از جهت احتياط در سخن و براى اين كه با كسانى مواجه هستيم كه طبعاً از ما دليل و سند مى‌خواهند و براى اين كه وارد آن بحث‌ها نشويم، مى‌گوييم اتفاق نظر همه مورخين و همه آشنايان به تاريخ بشر اين است كه اگر داستان عاشورا منحصر به فرد نباشد، از كم‌نظيرترين داستان‌هاى عالم است؛ داستانى كه هم از نظر كيفيت وقوع، هم از نظر عظمت مصيبت، و هم از نظر بقاى خاطره آن در ميان مردم و آثار اجتماعى كه بر آن مترتب مى‌شود، با هيچ ماجراى ديگرى قابل مقايسه نيست. خود همين تكرار عزادارى‌هايى كه در كشور خودمان مى‌بينيم، مى‌تواند براى ما عامل هشدار