موسى نيز همين است. خدايى كه موسى مى‌گفت من در كوه طور با او مناجات كنم، آن خدايى كه موسى را به رسالت مبعوث كرده است، آن خدا همان است كه من او را ساخته‌ام. بسيارى از بنى اسرائيل در برابر گوساله به سجده افتادند و مشغول پرستش آن شدند. خداى متعال در طور به حضرت موسى وحى كرد كه در ميان قومت چنين جريانى اتفاق افتاده است و در طى اين غيبت ده روزه تو، مردم گوساله پرست شده‌اند. حضرت موسى هم شنيد اما عكس‌العملى نشان نداد. ده روز تمام شد و بعد از چهل روز الواح آسمانى را كه بر او نازل شده بود براى مردم آورد تا ايشان را به اطاعت از احكام الهى و عمل به شريعت نازل شده دعوت كند. وقتى حضرت برگشت ديد مردم گوساله مى‌پرستند. به محض اين كه ديد در حال پرستش گوساله هستند، عصبانى شد، به گونه‌اى كه الواح را به كنارى پرتاب كرد: «وَ الْقَى الالْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأسِ اخيهِ يَجُرُّهُ الَيْهِ» «١»
به سراغ برادرش حضرت هارون رفت، و سر او را گرفت و با عصبانيت به سوى خود كش
عاشوراشناسى ٤٤٣ چرا بايد دشمنان امام حسين(ع) را لعن كرد؟ ..... ص : ٤٣٧
يد و از او بازخواست كرد كه چرا اجازه دادى مردم گمراه گردند؟ «أَفَعَصَيْتَ أَمْرى»؛ «٢»
به كل داستان كارى ندارم. منظورم تذكر فرق بين دانستن و مشاهده كردن است. خدا به حضرت موسى از ماجراى گوساله‌پرستى قوم او خبر داده بود. حضرت موسى نيز در مورد آن هيچ شكى نداشت. زيرا خبرى بود كه خدا به او داده بود. وقتى خبر را شنيد آثار غضب در او ظاهر نشد. اما زمانى كه بازگشت و ديد كه مردم گوساله مى‌پرستند، آشفته شد و نتوانست تحمل كند. به سراغ برادر خود رفت و به او اعتراض كرد. مقصود بيان فرق بين دانستن و ديدن است.
خداى متعال انسان را به گونه‌اى آفريده است كه هنگامى كه چيزى را مى‌بيند يا مناظرى را مشاهده مى‌كند، اثرى مى‌پذيرد كه هيچ گاه گفته‌ها، شنيده‌ها و دانسته‌ها آن اثر را ندارد. هر گاه صحنه‌هايى را بسازيم و بازسازى كنيم، خواه در قالب سنتى و يا با استفاده از روش‌هاى جديد و به صورت نمايش و فيلم، به گونه‌اى كه جريان عاشورا را براى مردم مجسم كند،