روايت سوم‌
در حديث ديگرى كه از ابى رافع نقل شده، متن پيمان موازرت، به اين صورت آمده است؛
ايُّكُمْ يَقُومُ وَ يُبايِعُنى‌ عَلى‌ انَّهُ اخى‌ وَ وَزيرى‌ وَ وَصيّى‌ وَ يَكُونُ مِنّى‌ بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى‌ الّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌. «١»
كيست كه بپاخيزد و با من بيعت كند: تعهد نصرت و يارى بسپارد، و در برابر از شرف برادرى و وزارت و وصايت من برخوردار گردد، و هم اين كه منزلت و موقعيت او نسبت به من، همان منزلت و موقعيت هارون باشد نسبت به موسى، جز اينكه بعد از من پيامبرى نخواهد بود. تفاوتى كه بين اين روايت با متن اصلى پيمان مشاهده مى‌شود مانند روايت دوم كاملًا جنبه توضيح و نقل به معنى دارد، مثلًا به خاطر اينكه هرگونه حلف اسلامى بعدها به نام بيعت ناميده شده و بالاخص در دوره تابعين تعبير بيعت كاملًا مفهوم و روشن بوده و تعبير به حلف و پيمان نا آشنا و غريب مى‌نموده است، عنوان حلف و نصرت به بيعت تبديل شده و به جاى «ايُّكُمْ يُوازِرُنى‌» عبارت «ايُّكُمْ يُبايِعُنى‌» آمده است.
از طرف ديگر عنوان وزارت كه در اصل پيمان وظيفه على بن ابى طالب بوده است، به خاطر اينكه بعدها در عرف متكلمين جزء فضائل و مناقب آن سرور ذكر مى‌شده، راوى حديث هم به متابعت از عرف و اصطلاح آن عصر، وزارت را در رديف وصايت و خلافت جزء حقوق و پاداش خدمت قلمداد كرده است.
اما اينكه راوى حديث در عوض قيد كردن حق خلافت، منزلت هرون را براى آن سرور ياد نموده، به خاطر اين است كه امت اسلامى آنچه از شئون هرون بيشتر شناخت دارند، همان خلافت او در حال غيبت موسى است كه در قرآن هم ياد شده «٢»، حتى در نظر متكلمين موقعى كه حديث رسول اكرم: «يا عَلِىُّ انْتَ مِنّى‌، بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسى‌ الّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌» «٣»
مورد بحث قرار مى‌گيرد، تنها مسئله خلافت مورد توجه و استناد است.
ولى حقيقت اين است كه موضوع خلافت هرون در حال غيبت موسى عنوان مستقلى نيست، بلكه خود، جزء شئون وزارت و حق شركت در امر تبليغ است به عنوان مرد شماره دوم.