اسناد و شواهد
چنانكه اشاره كرديم، كلمه «من» در سخن جبرئيل «لايُؤَدّى‌ عَنْكَ الّا انْتَ اوْ رَجُلٌ مِنْكَ» و هكذا در سخن پيامبر كه در تفسير آن ضميمه شده است: «عَلِىٌّ مِنّى‌ وَ انَا مِنْهُ» به معنى اتحاد و اتصال است كه در اثر پيمان و حلف بين طرفين حاصل مى‌شده است، البته اين معنى از كلمه «من» يا مفهوم تركيبى جمله فهميده نمى‌شود، لذا ادبا و نحويين در ذيل معانى كلمه «من» سخنى از اتحاد و اتصال به ميان نياورده‌اند، بلكه اين معنى تنها با توجه به سابقه تاريخ عرب كه هنگام عقد حلف و پيمان اتحاد مى‌گفته‌اند «انْتَ مِنّى‌ وَ انَا مِنْكَ» و در موقع لغو پيمان باز هم از همان جمله با تكرار «من» استفاده مى‌كرده و مى‌گفته‌اند «لَسْتَ مِنّى‌ وَ لَسْتُ مِنْكَ» قابل درك است.
حتى موقعى كه از انتساب قبيله‌اى و پيوند اتحاد، مورد سؤال واقع مى‌شده‌اند، تنها با گفتن اين جمله «انَا مِنْ فِلانٍ» و «لَسْتَ مِنْ فِلانٍ» اتحاد يا عدم اتحاد خود را اعلام مى‌كرده‌اند.
از جمله مواردى كه ادباى ورزيده به اين معنى اشاره كرده‌اند، و نويسنده با تتبع ناقص خود و عدم بضاعت از حيث گنجينه كتب، «١» بدان دست يافته شعر دريدبن صمه است:
امَرْتُهُمْ امْرى‌ بِمُنْعَرِجِ اللَّوى‌
فَلَمْ يَسْتَبينُوا النُّصْحَ الّا ضُحَى الْغَدِ
فَلَمَّا عَصَوْنى‌ كُنْتُ «مِنْهُمْ» وَ قَدْ أَرى‌
غَوايَتَهُمْ وَ انَّنى‌ غَيْرُ مُهْتَدٍ «٢»
مرزوقى شارح حماسه مى‌گويد: «كُنْتُ مِنْهُمْ»، اين «من» افاده اتحاد و وفاق و ترك خلاف مى‌كند، و مى‌فهماند كه شأن هر دو طرف واحد و متحد است و تمايز و انفصالى در بين نيست، چنانكه در مورد نفى مى‌گويند: «لَسْتَ مِنْكَ» يعنى پيوند اتحاد ميان من و تو بريده و مقطوع است و ديگر خلط و اشتراكى در بين نيست.
بعد از بيان، مرزوقى به سخن شاعر ديگرى از عرب جاهلى استشهاد مى‌كند كه در مورد نفى اتحاد و اتصال مى‌گويد: