چرا كه اموى‌ها شخصيت ملت مسلمان را لِه كرده كوبيده بودند و ديگر كسى از آن احساس‌هاى اسلامى در خودش نمى‌ديد.
حسين (ع) شخصيت اسلامى مسلمين را زنده كرد
اما همين كوفه بعد از مدت سه سال انقلاب كرد و پنج هزار نفر توّاب از همين كوفه پيدا شد و سر قبر حسين بن على رفتند و در آنجا عزادارى كردند، گريه كردند و به درگاه الهى از تقصيرى كه كرده بودند توبه كردند و گفتند ما تا انتقام خون حسين بن على را نگيريم از پاى نمى‌نشينيم، يا بايد كشته بشويم يا انتقام بگيريم، و عمل كردند و قتله كربلا را همين‌ها كشتند.
و شروع اين نهضت از همان عصر عاشورا و از روز دوازدهم محرم بود. چه كسى اين كار را كرد؟ حسين بن على. شخصيت دادن به يك ملت به اين است كه به آنها عشق و ايده‌آل داده شود و اگر عشق‌ها و ايده‌آل‌هايى دارند كه رويش را غبار گرفته است، آن گرد و غبار را زدود و دو مرتبه آن را زنده كرد.
درس‌هاى آموزنده قيام حسينى‌
حسين بن على در سخنان و خطابه‌هاى خودش، آنجا كه از امر به معروف و نهى از منكر صحبت مى‌كند، همواره صحبتش اين است:
وَ عَلَى الْاسْلامِ السَّلامُ اذْ قَدْ بُلِيَتِ الْأُمَّةُ بِراعٍ مِثْلِ يَزيدَ. «١»
انّى‌ لَمْ اخْرُجْ اشِراً وَ لا بَطَراً وَ لا مُفْسِداً وَ لا ظالِماً وَ انّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْأصْلاحِ فى‌ امَّةِ جَدّى‌. «٢»
بعد از بيست سى سا
عاشوراشناسى ٢٨٥ ١٤ - نهراسيدن از محاصره نظامى و اقتصادى ..... ص : ٢٨٥
ل كه اين حرف‌ها فراموش شده بود، حسين بن على به نام يك نفر مصلح و اصلاح‌طلب كه بايد در امت اسلام اصلاح ايجاد كرد، قيام كرد و به مردم عشق و ايده‌آل داد. ركن اول حماسه زنده شدن يك قوم همين است. ملتى شخصيت دارد كه حس استغنا و بى‌نيازى در او باشد. اينهاست درس‌هاى آموزنده‌اى كه از قيام حسين بن على بايد