مصرى، كتابى نوشته به نام «عبقريّة الامام» و در اين كتاب اظهار نظر مى‌كند كه من كليد شخصيت على را در فروسيّت جست‌وجو و پيدا كردم. على مردى است كه در سراسر زندگى‌اش (چه در ميدان جنگ، چه در محيط خانواده، چه در محراب عبادت، چه در مسند حكومت و در هر جايى) روح مردانگى وجود دارد. «فروسيّت» يعنى مردانگى، و مردانگى مافوق شجاعت است. او مى‌گويد كليد شخصيت على مردانگى است.
ملّاى رومى حدود هفتصد سال قبل از او به اين نكته پى برده بوده است كه در على چيزى بالاتر از شجاعت وجود دارد. در آن داستان معروف، وقتى على (ع) دشمنش را به زمين زد و خواست او را بكشد، آن مرد آب دهان خود را به صورت على انداخت و على در آن لحظه او را نكشت و برخاست و قدم زد و بعد كه آمد سر او را ببرد، آن مرد سؤال كرد: چرا اول مرا نكشتى؟ گفت: چون من تحت تأثير غضب خودم قرار گرفتم و نمى‌خواستم دستم حركت كند در حالى كه خشم خودم هم تأثير داشته باشد، بلكه مى‌خواستم تو را در راه رضاى خدا و هدف‌هاى كلى خلقت كشته باشم. مولوى اين داستان را خيلى عالى به نظم درآورده است. اين نظم دو بيت دارد كه به نظر من بهتر از اين در مدح على گفته نشده است. مى‌گويد:
تو ترازوى احد خو بوده‌اى بل زبانه هر ترازو بوده‌اى‌
در شجاعت شير ربّانيستى در مروّت خود كه داند كيستى‌
در بيت دومش كه مورد نظر من است مى‌گويد: در شجاعت، تو اسداللَّه هستى اما در مروّت و مردانگى كه مافوق شجاعت است هيچ كس نمى‌تواند تو را توصيف كند، تو مافوق توصيف هستى.
اين مرد مصرى هم به اينجا رسيده است كه به عقيده او كليد شخصيت على مروّت، مروءت و فروسيّت است.
كليد شخصيت امام حسين (ع)
ادعاى اين كه كسى بگويد من كليد شخصيت كسى مانند على يا حسين بن على را به دست آورده‌ام، انصافاً ادعاى گزافى است و من جرأت نمى‌كنم چنين سخنى بگويم، اما اين قدر مى‌توانم ادعا كنم كه در حدودى كه من حسين را شناخته و تاريخچه زندگى او را خوانده‌ام و