تحريف هدف امام حسين (ع)
من نمى‌دانم كدام جانى يا جانى‌هايى جنايت را به شكل ديگرى بر حسين بن على وارد كردند و آن اين كه هدف حسين بن على را مورد تحريف قرار دادند و همان چرندى را كه مسيحى‌ها در مورد مسيح گفتند درباره حسين گفتند كه حسين كشته شد براى آن كه بار گناه امّت را به دوش بگيرد، براى اين كه ما گناه بكنيم و خيالمان راحت باشد، حسين كشته شد براى اين كه گنهكار تا آن زمان كم بود، بيشتر بشود.
لذا بعد از اين انحراف، چاره‌اى نبود جز اين كه ما فقط صفحه سياه و تاريك اين حادثه را بخوانيم، فقط رثاء و مرثيه ببينيم. من نمى‌گويم آن صفحه تاريك را نبايد ديد بلكه بايد آن را ديد و خواند، اما اين مرثيه هميشه بايد مخلوط با حماسه باشد. اين كه گفته‌اند رثاى حسين بن على بايد هميشه زنده بماند، حقيقتى است و از خود پيغمبر گرفته‌اند و ائمه اطهار نيز به آن توصيه كرده‌اند. اين رثاء و مصيبت نبايد فراموش بشود، اين ذكر، اين يادآورى نبايد فراموش بشود و بايد اشك مردم را هميشه بگيريد، اما در رثاى يك قهرمان. پس اوّل بايد قهرمان بودنش براى شما مشخص بشود و بعد در رثاى قهرمان بگرييد، وگرنه رثاى يك آدم نفله شده بيچاره بى‌دست و پاى مظلوم كه ديگر گريه ندارد، و گريه ملتى براى او معنى ندارد. در رثاى قهرمان بگرييد براى اين كه احساسات قهرمانى پيدا كنيد، براى اين كه پرتوى از روح قهرمان در روح شما پيدا شود و شما هم تا اندازه‌اى نسبت به حق و حقيقت غيرت پيدا كنيد، شما هم عدالتخواه بشويد، شما هم با ظلم و ظالم نبرد كنيد، شما هم آزاديخواه باشيد، براى آزادى احترام قائل باشيد، شما هم سرتان بشود كه عزت نفس يعنى چه، شرف و انسانيت يعنى چه، كرامت يعنى چه. اگر ما صفحه نورانى تاريخ حسينى را خوانديم، آن وقت از جنبه رثائى‌اش مى‌توانيم استفاده كنيم وگرنه بيهوده است. خيال مى‌كنيم حسين بن على در آن دنيا منتظر است كه مردم برايش دلسوزى كنند يا- العياذ باللَّه- حضرت زهرا (ع) بعد از هزار و سيصد سال، آنهم در جوار رحمت الهى منتظر است كه چهار تا آدم فكسنى براى او گريه كنند تا تسلّى خاطر پيدا كند!
چند سال پيش در كتابى ديدم كه نويسنده مقايسه‌اى ميان حسين بن على و عيسى مسيح كرده بود؛ نوشته بود كه عمل مسيحى‌ها بر عمل مسلمين (شيعيان) ترجيح دارد، زيرا آنها روز