مى‌كردند؟ اين، پاسخ طولانى‌يى دارد و بارها هم گفته شده است. به طور خلاصه منافع و توسعه طلبيشان به خطر افتاده است و حضور معنوى و فكرى جمهورى اسلامى در ميان كشورهاى مسلمان، ادامه تسلط آنها به آن كشورها را به خطر انداخته است و از اين قبيل. به هر حال، مبارزه سختى را شروع كردند. هر قدم به قدم اين مبارزه، جاى اين بود كه اگر انسان ضعيفى به جاى امام (ره) باشد، به خاطر وجود مانع و عذر، حركت را متوقف كند و بگويد نمى‌شود با استكبار- با اين عرض و طول- مبارزه كرد و چاره‌اى نيست و مجبوراً عقب نشينى مى‌كنيم؛ اما امام عقب نشينى نكرد.
براى اين كه اهميت قضيه معلوم بشود، به اين دو سه مقطع توجه كنيد: يك حمله سياسى همه جانبه به ايران بود. در چند برهه، همه دستگاه‌هاى تبليغاتى به ما حمله كردند. گاهى حمله سياسى به كشورها، به ستوه آورنده و فلج كننده است. غالباً حملات سياسى مؤثر است:
امروز هم كه تبليغات راديو و تلويزيون همه دنيا را فرا گرفته است، دولت‌ها را خيلى مى‌ترساند؛ چون روى افكار ملت‌هايشان اثر مى‌گذارد. چنين حمله‌اى را از همه طرف عليه نظام جمهورى اسلامى شروع كردند. البته، ملت ما بصير و مستحكم بود و تكان نخورد. اما امام نگفت حالا كه همه عليه ما همدست‌اند، پس ما عقب بنشينيم. نگفت با آمريكا به تنهايى مى‌شود مبارزه كرد، اما چه طور از عهده آمريكا و شوروى- با هم- برآييم؛ چون آن زمانى كه دنيا دو قطب بود، هر دو قطب عليه ما اتحاد و اتفاق و همدستى داشتند. امام استقامت ورزيد و از حرف و شعار و راهش عقب‌نشينى نكرد و يك كلمه از آن چيزهايى كه دشمنان مى‌خواستند بر زبان امام جارى بشود، بر زبان او جارى نشد. اين، استقامت حسينى است و در مقياس و قالب‌هاى امروز، شبيه ايستادگى‌هاى امام حسين (ع) است.
آن وقتى هم كه جنگ تحميلى شروع شد، همين گونه بود. شما فكرش را بكنيد، ملتى با اين همه ويرانى‌هاى دوران ستمشاهى و احتياج به كار و نوسازى، ناگها
عاشوراشناسى ٢٤٨ دو صفحه تاريخچه كربلا ..... ص : ٢٤٦
ن دشمن حمله كند و همين چيزى را هم كه دارد، از كار بيندازد. راه آهن و پالايشگاه‌ها و صادرات نفت و كارخانه‌هاى آهن را از كار انداختند. هر كسى باشد، در مقابل چنين حركتى به زانو در مى‌آيد، طرف مقابل هم كه رژيم عراق نبود- همه مى‌دانستند- رژيم عراق به اضافه شوروى و فرانسه و ناتو و كارشناس‌هاى آمريكايى و ديگران بودند. در اين‌جا اگر امام (ره) ضعيف بود، ممكن‌