گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٢ - بِیان هدف مؤلّف از تألِیف کتاب اسفار

سابقِی بِیاِید و سبقت بگِیرد، آن کمالِی که دِیگر بالاتر از او هِیچ کمالِی تصور ندارد و هو الاتصال بالمعقولات «و آن رسِیدن به معقولات است» ِیعنِی تجرّد تام و رسِیدن به عالم عقل و مجاورة البارِی «و همجوار با خداوند متعال شدن است» و التجرد عن المادِیات «و از مادِیات مجرد شدن است.»

بِیان هدف مؤلّف از تألِیف کتاب اسفار

ببِینِید در اِینجا، اِیشان، دارد مقدمه‌چِینِی مِی‌کند براِی آنکه بِیان کند که منظور از کتاب اسفار و منظور از تألِیف کتاب فلسفۀ حکمِیّه، چِیست؟ منظور اِین است که انسان از اِین علائق دنِیا بِیرون بِیاِید و به واسطۀ بِیرون آمدن از اِین علائق دنِیا و رِیاسات حسِیّه و مسائل خِیالِیّه و بِیرون کشِیدن از هواهاِی نفسانِی از آنچه را که مربوط به پرورش تن و اندام ظاهر است انسان بِیرون بِیاِید و به اندام باطن و روح مجرد و نفس تجرّدِی خودش برسد که آن عبارت است از رسِیدن به عالم عقل و رسِیدن به آن کمالِی که بالاتر از او وجود ندارد و الاّ بقِیّه همه قابل زوال است.

رِیاست پِیدا مِی‌کنِی فردا از آن مِی‌اُفتِی، علم ظاهر پِیدا مِی‌کنِی فردا همۀ علوم را از تو مِی‌گِیرند و با ِیک بچۀ دوساله هِیچ فرقِی نمِی‌کنِی. اگر به وزن دوِیست کِیلوگرم هم برسِی و باد کنِی با ِیک مِیکروب، به پانزده کِیلوگرم مِی‌رسِی و از دنِیا مِی‌روِی. اگر بهترِین غذاها را بخورِی که در رواِیت است حضرت فرمودند: من کانَت همّتُه ما ِیدخل بطنه کانت قِیمته ما ِیخرج منه[١] آخرش باِید به بِیت‌ التخلِیه بروِی. هر نعمت دنِیاِیِی که شما بخواهِید به او برسِید اِین نعمت، حقِیقت ندارد زوال دارد، فناء دارد و بقاء ندارد و اِین غِیر از رسِیدن به عالم عقل است که در آنجا، عالم تجرّد محض و بهاء محض و علم محض است و دِیگر بالاتر از او معنا ندارد که چِیزِی باشد و إن کانت له مشارکة بحسب کل قوة توجد فِیه لما ِیساوِیه من تلک الجهة أو ِیلِیه «اگر چه براِی اِین انسان، به

[١]ـ غررالحکم، ص ١٤٣.