اسلامِی و زحمات بِی‌درِیغ اِیشان در تحقّق آن در عصر خفقان پهلوِی، تبِیِین هدف غائِی صلاة جمعه که تربِیت نفوس و تهذِیب اخلاق است، شرائط اجمالِی خطبه و خطِیب در صلاة جمعه.

چنانچه از مطالعۀ اِین اثر شرِیف به دست مِی‌آِید مرحوم آِیة الله الحجة شاهرودِی ـرحمة الله علِیهـ در صدد بِیان عدم وجوب صلاة جمعه در زمان غِیبت امام عصر عجل الله تعالِی فرجه الشرِیف مِی‌باشند و مرحوم علاّمه ـرضوان الله علِیه ـ بر اثبات وجوب صلاة جمعه عِیناً و تعِیِیناً (چه در زمان حضور ِیا غِیبت) اصرار نموده، و به ادلّه‌اِی متقن از کتاب و سنّت و اقوال اصحاب تمسک مِی‌جوِیند، ولِیکن آن را مشروط به تحقّق حکومت اسلامِی مِی‌دانند؛ ولِی معلِّق محترم قدم را جلوتر نهاده و با همان ادلّۀ مستمسکه توسط والد محترم خوِیش، قائل به وجوب صلاة جمعه عِیناً و تعِیِیناً من دون أِیّ شرط و قِید لا فِی الوجوب و لا فِی الصّحة مِی‌شوند.

أنوار الملکوت: نور ملکوت روزه، نماز، مسجد، قرآن، دعا (مواعظ رمضان المبارک ١٣٩٠ هجرِی قمرِی)

اِین کتاب از منظر توحِیدِی و عرفانِی و ... به اسرار روزه، نماز، مسجد، قرآن، دعا مِی‌پردازد که طِیّ سخنرانِی‌هائِی در ماه مبارک رمضان ١٣٩٠ هجرِی قمرِی توسط مرحوم علاّمه آِیة الله العظمِی حاج سِیّد محمّد حسِین حسِینِی طهرانِی ـرضوان الله علِیهـ در مسجد قائم طهران اِیراد شده بود که چکِیده آن را به عنوان دست‌نوشت در جُنگ‌هاِی خود ثبت نموده بودند تا در فرصت مناسب با تنظِیم و تبوِیب و شرح و توضِیح تکمِیل کرده و در اختِیار سالکان طرِیق حقِیقت قرار دهند؛ که البتّه توفِیق الهِی در هنگام حِیات پر برکت اِیشان رفِیق گردِید و در چهار جلد مباحث مربوط به قرآنِ آن را تحت عنوان «نور ملکوت قرآن» از سلسله مباحث «أنوار الملکوت» به چاپ رساندند ولِی عنوان‌هاِی دِیگر بحث، به علّت اشتغال اِیشان به تألِیف کتاب‌هاِی دِیگر چون: الله شناسِی، معاد شناسِی، امام شناسِی، و ... به تعوِیق افتاده بود تا اِینکه روح ملکوتِی و بلند اِیشان به ملأ أعلِی شتافت و اِین امر مهم همچنان ناتمام مانده بود؛ که بعد از اِین واقعۀ مولمه فرزند اِیشان حضرت آِیة الله سِیّد محمّد محسن حسِینِی طهرانِی حسب الامر والد محترم در اِیّام حِیات به اِین امر مهم اهتمام ورزِیده و به تنظِیم و تحقِیق و نشر اِین آثار نورانِی و پرمحتوِی پرداختند و در دو جلد مطالب مربوط به نور ملکوت روزه، نماز، مسجد، قرآن، دعا را جمع آورِی و تنظِیم نموده و رواِیاتِی که محتاج ترجمه بودند را ترجمه کردند تا براِی عموم رهروان طرِیق حقّ و توحِید مفِید فائده قرار گِیرد، و به عرصه علم و معرفت تقدِیم نمودند.