گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٤٤ - علت جواز طواف نسبت به قبور ائمه علِیه السلام

سؤال: ”طواف به دور قبور اولِیاِی خدا به چه صورت است؟“

جواب: ”در اِینجا، قبرِ ولِیّ است! و ظهور ولاِیت در اوست از بابِ تأدب و از باب اظهار عبودِیّت و اظهار تذلّل و اظهار تواضع است. اِین طوف به معناِی اِین است که من اِین را محور قرار مِی‌دهم براِی حرکت خودم و براِی اتجاه خودم. چطور اِینکه بوسِیدن عتبه هم حکاِیت از همِین قضِیه مِی‌کند. ما که به مشهد مشرف مِی‌شوِیم و مِی‌خواهِیم وارد حرم حضرت بشوِیم خوب است انسان از باب ادب، عتبه را ببوسد، ِیعنِی اِینجا جاِیگاه خضوع است، ِیعنِی اِینجا جاِیگاه تذلل است، جاِیگاه بدبختِی و بِیچارگِی و عرض نِیاز انسان است. لذا باِید به اِین حساب که خداوند متعال در اِین مظهر و در اِینجا تجلِی کرده است و اِین مظهر را وسِیلۀ براِیِ ترّقِی و رشد انسان قرار داده است. از اِین باب باشد آن طوفِی هم که به دور قبر حضرت است، از همِین باب است.

بعضِی رواِیات هم که دلالت بر نهِی مِی‌کند مانند «و لا تطف بقبرٍ»[١] (مراد از طواف در اِین رواِیات غائط کردن است نه طواف نمودن. و لذا اولِیاء به دور قبر حضرت طواف مِی‌کردند و فعل اولِیاء هم که حجت است).

آقاِی حداد، در اِین زمِینه دور قبر حضرت، هفت شوط طواف مِی‌کردند.[٢]

اِین عمل، حکاِیت از اِین است که قبلۀ ‌واقعِی اِینجاست. و حقِیقت واقعِی اِینجاست. و اشاره به باطن قضِیه داشتند و آن مکّه اشاره به ظاهر است که انسان باِید دور بِیت الله طوف کند و طوف به دور قبر حضرت، اشاره به باطن است و چون انسان از نقطۀ‌ نظر جوارح، باِید جوارح خود را منطبق با جوانح خود قرار بدهد، ِیعنِی همان‌طورِی که در مقام التزام قلبِی باِید به ِیک سرِی مسائل ملتزم باشد

[١]ـ وسائل الشِّیعة (طبع امِیر بهادر)، ج ٢، ص ٤١١.

[٢]ـ براِی اطلاع بِیشتر پِیرامون اِین مطلب به روح مجرد، ص ١٩٦ مراجعه شود.