گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩٠ - معِیّت حضرت پِیغمبر صلِی الله علِیه و آله و سلم با تمام مراتب وجود

علت براِی بقِیه، آن ولاِیت پِیغمبر اکرم است و وجود نورانِی پِیغمبر است که مِی‌آِید و در مرحلۀ پاِیِین، واسطه مِی‌دهد و خودش واسطه اِیجاد مِی‌کند تا به اِینجا مِی‌رسد.

معِیّت حضرت پِیغمبر صلِی الله علِیه و آله و سلم با تمام مراتب وجود

”پس، آن وجود نورانِی پِیغمبر اکرم، در تمام اِین سلسله مراتب، وجود دارد نه اِینکه مرحلۀ علت از معلول جدا بشود. علت در خود معلول وجود دارد منتهِی به نحو ضعِیف‌تر، پِیغمبر وقتِی که معلول مِی‌سازد خودش هم با او مِی‌آِید.

علت در مقام ذات خودش قوِی‌تر است از تجلِی او در مرحلۀ مادون خودش، بنابراِین وجود پِیغمبر اکرم، عِین وجود همۀ خلاِیق، در مرحلۀ پاِیِین‌تر است.

بنابراِین اصل‌ الوجودِ همه، عبارت است از وجود ولاِیت پِیغمبر. عوارض وجود، جمال وجود، علم وجود، قدرت وجود، حِیات وجود، عوارض ذاتِیّه، عوارض مادِیّه و عوارض مجرده، تمام آنچه را که شما از نقطه نظر ذات و از نقطه نظر عوارض ذات، مشاهده مِی‌کنِید همۀ اِینها اثرات وجودِی پِیغمبر در عالم کون، اعم از ماده و مجردات است.“

اِین معناِی کلام محِیِی‌ الدِین است که مِی‌گوِید و آخر التنزّلات، ِیعنِی پِیغمبر اکرم ِیک سعۀ وجودِی دارد. از ِیک منظر ارتباط بِین مقام احدِیّت و واحدِیّت است، ِیعنِی مقام ظهور احدِیّت است در واحدِیّت ـ واحدِیّت عبارت است از اسماء و صفات پروردگار ـ آنچه را که موجب اسماء و صفات پروردگار مِی‌شود و اسماء و صفات پروردگار به مرحلۀ تعِیّن در مِی‌آِید، ِیعنِی آنچه موجب خلق و اثر مِی‌شود؛ واسطه‌اش پِیغمبر اکرم است.

و امّا وجود پِیغمبر ‌اکرم، داراِی مراتب و مراحلِی است؛ مثل خود وجود ما، که داراِی مراتب و مراحل است. در ِیک نظر ممکن است مسأله‌اِی براِی ما به نحوِی باشد که از نقطه نظر ارتباط و اتصال با حقاِیق اشِیاء، به طور کلِی نِیاز به واسطه