گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٤ - مطلوب و مسؤول حقِیقِی فقط ذات بارِی است

مِی‌کند که مطلوب حقِیقِی و مسؤول حقِیقِی فقط ذات بارِی باشد و بدون عناِیت او و بدون افاضۀ او و بدون خواست و مشِیّت او، مطلوب در مطلوبِیّت خودش ناقص و مسؤول در مسؤولِیّت خودش صِفر و فانِی خواهد بود. اگر ما ِیک چِیزِی را طلب مِی‌کنِیم به لحاظ تعلقِی است که بِین او و بِین بارئ او و خالق او تعلّق گرفته است که او مطلوب براِی انسان واقع شده است و به ‌واسطۀ آن ظهور است که الآن مطلوب است و ظهور اسم جمال و جمِیل است و به ‌واسطۀ آن ظهور، مطلوب انسان است. ظهور اسم غنِی است و به‌ واسطۀ غناِیِی که دارد الآن مطلوب ِیا مسؤول براِی انسان واقع مِی‌شود. ظهور اسم رزّاق در ِیک شخص است و به واسطۀ آن اسم الآن مطلوب است. ظهور اسم علِیم در ِیک شخص است که به ‌واسطۀ اِین مظهرِیّت مسؤول انسان ِیا مطلوب انسان واقع مِی‌شود. و هَلُمّ جرّاً.

«اگر نازِی کند از هم فرو رِیزند قالبها»

اگر جنبۀ عناِیت و جنبۀ ربطِی بخواهد از بِین برود، دِیگر مطلوبِی و مسؤولِی باقِی نخواهد ماند (لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ)،[١] اِین در آن وقتِی است که ظهورِ مطلوبِیّت برگشت به همان، مجلاِی حقِیقِی و همان منشاء حقِیقِی پِیدا مِی‌کند و تمام اِین مظاهر، صفر بودن خودشان را نشان مِی‌دهند و همۀ مظاهر در مرتبۀ اضمحلال و انمحاء در ‌اسم قاهرِیّت حق و اسم جلالِیّۀ حق قرار مِی‌گِیرند.‌ آنجا همه متوجه مِی‌شوند که مطلوب حقِیقِی و مسؤول حقِیقِی ِیکِی است. ‌اِینکه شما تا به حال خِیال مِی‌کردِید که مطلوب و ِیا مسؤول است، ِیک مرتبه چنان روزگارش در هم مِی‌پِیچد که براِی به دست آوردن ِیک اطاق ِیا ِیک جاِیگاه، باِید دور زمِین را بگردد و کسِی راهش ندهد. پادشاهان مظهر شاهِیّ حقند. مظهر هستند، امّا جنبۀ استقلالِی و جنبۀ ثبوتِی ندارند. اِینها فقط جنبۀ اثباتِی دارند و فقط نمودِی از آن

[١]ـ سوره غافر(٤٠) ذِیل آِیه ١٦.