گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٦٧ - مرحوم حداد مِیفرمودند سالکِی که واجد اِین علوم باشد عجِیب مِیشود، عجِیب
”اِین همه اهتمامِی که مرحوم آقا داشتند اِینکه افرادِی که مستعد هستند واجد اِین علوم عقلِیّه ِیا نقلِیّه بشوند براِی همِین است. مرحوم آقا بارها به خود من فرمودند: آن تَضَلُّع و جامعِیّت، براِی سالکِی که واجد اِین علوم باشد و قدم در راه بگذارد، بسِیار بِیش از آن کسِی است که بدون اِین علوم بخواهد قدم در اِین راه بگذارد. اِین از اوّل با خودش چراغ برداشته است.“
لذا در خِیلِی از موارد مِیبِینِیم همِینها بدون استاد، راهنما هستند، ِیعنِی وقتِی که انسان با استاد ارتباط ندارد، در بعضِی از موارد و مشاکل مِیبِینِیم مِیآِیند، راهنماِیِی مِیکنند و راه را به انسان نشان مِیدهند. آقاِی انصارِی هم، همِین را مِیفرمودند.
مرحوم حداد مِیفرمودند: سالکِی که واجد اِین علوم باشد عجِیب مِیشود، عجِیب
خود من از آقاِی حداد شنِیدم، نه ِیک دفعه، بلکه دو دفعه ِیا سه دفعه من شنِیدم که اِی فلانِی، در اِین درسها، اتقان کن، اتقان کن. گفتند: سالکِی که با اِین علوم برود عجِیب مِیشود، عجِیب مِیشود، ِیعنِی با اِین علوم بخواهد حرکت کند عجِیب مِیشود.
”و اِین فقط مسأله ارشاد خلق و هداِیت نِیست، اوّل منفعتش، به خود شخص برمِیگردد و بعد به دِیگران.
|
اگر شراب خورِی جرعهاِی
فشان بر خاک |
||||
|
از آن گناه که نفعش رسد به
غِیر چه باک[١] |
||||
تا ِیک نصِیبِی به بقِیّه برسد. تمام آنچه را که پِیغمبر رفته و به دست آورده است، آنها همه اول به خودش رسِیده است و بعد از طفِیل وجودش بقِیّه هم، مستفِیض شدهاند.“
بعد ما حصل له من سائر العلوم و المعارف بقدر الحاجة إلِیها فِی المعاش و المعاد «البته بعد از اِینکه ِیک مقدارِی از ساِیر علوم و معارف هم به قدر حاجت در معاش و معاد تحصِیل کند.» لذا مرحوم ملاّصدرا مِیگوِیند: آنقدر در مسائل دِیگر، غَوصکردن و غَور کردن لازم نِیست.
[١]ـ دِیوان حافظ، طبع پژمان، غزل ٣٠٧.