خوئِی، آِیة الله آقا شِیخ حسِین حلِّی، آِیة الله علاّمه طباطبائِی، آِیة الله گلپاِیگانِی و ... ـ قدّس الله اسرارهم ـ به چشم مِی‌خورد؛ سپس مباحثِی که پِیرامون وضع و جعل حدِیث و منع از کتابت آن در صدر اسلام صورت گرفته است، آورده شده است و بعد به مباحث تفسِیرِی و روائِی که به شکل متفرّق و موضوعِی در سراسر مکتوبات خطِّی وجود داشت، پرداخته شده است.

جلد هفتم: در اِین مجلّد به ابحاث فقهِی تحت عنوان فقه عامّه و خاصّه، و مباحث اصولِی توجّه شده است؛ که البتّه مباحث فقه خاصّه، طبق چِینش و تبوِیب متداول در کتب فقهِی تنظِیم گردِیده است و در آخر آن مباحث بسِیار مهمِّی چون نوروز و شطرنج و غناء تحت عنوان «رساله‌هاِی مستقل» به چشم مِی‌خورد.

جلد هشتم و نهم: اِین دو مجلّد مشتمل بر ابحاث کلامِی است.

در جلد هشتم مباحثِی توحِیدِی تحت عنوان «برگزِیده آِیات و رواِیات» و خطبه‌هاِی أمِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام، و نظرات اشاعره و معتزله و امامِیه پِیرامون برخِی مباحث همچون «جبر و تفوِیض» و «حسن و قبح» و «فوقِیّت حضرت حق» و «عدم جسمِیّت ذات اقدس حقتعالِی»‌ دِیده مِی‌شود. در ادامه پس از بِیان مباحثِی پِیرامون تقِیّه به شرح و توضِیح بعضِی از وقاِیع و حوادث صدر اسلام پرداخته شده است، و در آخر نِیز به مباحث معاد و علائم آخر الزّمان توجّه خاصِّی گردِیده است.

و در جلد نهم به طور خاص پِیرامون اهل‌بِیت عصمت و طهارت علِیهمالسّلام، مطالب شاِیان توجّهِی همچون: تارِیخ موالِید و وفِیات اِیشان، خلفاِی هم‌عصر اِیشان و اهمّ وقاِیع زمان اِیشان، به همراه سِیره و روش کلِّی آن بزرگواران به چشم مِی‌خورد.

جلد دهم: در اِین مجلّد که عمدۀ آن ِیادداشت‌ها و برگزِیده‌هائِی از کتب تارِیخِی و اجتماعِی است، مطالبِی همچون: رسالۀ دولت اسلام، پِیش نوِیس قانون اساسِی، مقدّمۀ کتاب شرِیف «وظِیفۀ فرد مسلمان»، موارد پِیشنهادِی به مرحوم آِیة الله خمِینِی توسّط مرحوم شهِید مطهّرِی، مقدّمۀ کتاب «ولاِیت فقِیه»، دولت‌هاِی مختلفه حاکمه بر بلاد اسلامِی و کِیفِیّت نشو و نموّ شِیعه، و جناِیات عدِیده‌اِی که از صدر اسلام بر سر شِیعه وارد شده است، توجّه خواننده را به خود مشغول مِی‌نماِید.

جلد ِیازدهم: در اِین مجلّد به ابحاث رجالِی پِیرامون شخصِیّت‌ها و افرادِی که از صحابه ِیا تابعِین و ِیا تابعِینِ تابعِین ِیا راوِیان حدِیث از أئمۀ‌ طاهرِین علِیهمالسّلام مِی‌باشند، همچون: حضرت عبدالعظِیم حسنِی، ابن أبِی‌ِیعفور، علِی بن أبِی‌حمزۀ بطائنِی و ... پرداخته شده است.

و در آخر نِیز مطالب متفرّقه و لطِیفِی که در مکتوبات خطِّی به طور پراکنده مرقوم شده