گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩٦ - اشارهاِی به حقِیقت وحِی

من مِیل دارم امروز اشکنه بخورم و ِیا امروز اِین‌کار را انجام بدهم، ِیا اِینکه امروز...، اِینها همه عبارت است از آن کِیفِیّت اتّجاه ذهن و اتّجاه نفس، به ِیک جهت مطلوب براِی موحِی، ِیعنِی کسِی که وحِی را مِی‌فرستد. ِیک وقتِی انسان در باطن خودش مِی‌بِیند ِیک مسأله‌اِی آمد و خودش مِی‌فهمد. ِیک وقتِی حتِی اِین را هم نمِی‌فهمد، ِیعنِی از اِین مرموزتر است، ِیعنِی مرموزِیش از اِین نقطه نظر است که خودش علم به علم ندارد. اِین مِیلِی که الآن در او پِیدا شده از کجا پِیدا شده است. آن وقت در اِینجا ِیک مسائل تربِیتِی هم، پِیش مِی‌آِید.“