اِین کتاب مقدّمه‌اِی است بر ترجمۀ فرانسۀ «رساله لبّ اللباب در سِیر و سلوک اولِی الالباب» که به شرح منازل و مراحل سلوک و شرائط و آداب سلوک و سالک پرداخته، که حاصل تقرِیرات درسهاِی اخلاقِی مرحوم علاّمه طباطبائِی ـ قدّس سرّه ـ مِی‌باشد که به سبکِی شِیوا و جان افزا توسط مرحوم آِیة الحقّ و العرفان علاّمه حاج سِیّد محمّد حسِین حسِینِی طهرانِی ـ قدّس سرّه ـ نگارش ِیافته است.

و با توجّه به اهمِیت موضوع و تضارب آراء و اختلاف مسالک و مکاتب متنوّع و چهبسا منحرف، و ورود اوهام و تخِیّلات از عدّه‌اِی جاهل و بِی‌خبر از مواهب عالم قدس و مواعد حرِیم انس، توسط مؤلف محترم به رشتۀ تحرِیر درآمده، که برخِی از مهمترِین عناوِین آن بدِین قرار است:

تحلِیلِی مقبول از مسألۀ وحدت أدِیان، رِیشۀ مصِیبت‌هاِی عصر تکنولوژِی و توحّش حِیوانِی، پدِیدۀ گراِیش به معنوِیّت، اشکالات وارد بر مکتب تفکِیک، شتاب حِیرت انگِیز حکمت اسلامِی با ظهور ملاّصدراِی شِیرازِی، انصراف توجّه در مکتب عرفان فقط به حضرت حق، پِیداِیش عدّه‌اِی محتال و مکّار و دنِیاپرست در عرصۀ عرفان و تصوّف، سرگذشت علمائِی که پس از صرف عمر خود در تحقِیق مبانِی دِین به عرفان گروِیدند، وِیژگِی‌هاِی «رسالۀ لبّ اللّباب درسِیر و سلوک اُولِی الألباب»، و ...

تعلِیقه بر: «رسالة‌ٌ فِی وجوب صلاة الجمعة تعِیِینًا» (حضرت علاّمه آِیة الله العظمِی سِیّد محمّد حسِین حسِینِی طهرانِی قدّس الله سرّه).

اِین کتاب رساله‌اِی است فقهِی که مشتمل است بر رسالة صلاة جمعه آِیة الله العظمِی علاّمه حاج سِیّد محمّد حسِین حسِینِی طهرانِی ـرضوان الله علِیه ـ که تقرِیرات درس خارج فقه آِیة الله الحجة سِیّد محمود شاهرودِی مِی‌باشد، و به تعلِیقاتِی نفِیس توسط فرزند اِیشان، حضرت آِیة الله سِیّد محمّد محسن حسِینِی طهرانِی آراسته گردِیده است.

در ابتداِی کتاب معلِّق محترم مقدّمه‌اِی بس شِیوا ـ که خود مِی‌تواند به عنوان رساله‌اِی مجزِّی باشد ـ مرقوم فرموده‌اند که از اهمّ مطالب مطرح شده در آن، موضوعات ذِیل مِی‌باشد:

تأکِید أکِید شرِیعت قرّاء بر اِین فرِیضۀ الهِی، فتواِی منحصر به فرد مرحوم علاّمۀ طهرانِی ـرضوان الله علِیهـ بر وجوب عِینِی و تعِیِینِی صلاة جمعه، و جزم بر لزوم تشکِیل حکومت