نمِی‌ِیابند لذا سرخورده مِی‌شوند و مِی‌روند» شهواتهم شهوات العنِین «اِینها آدم‌هاِی عنِین هستند که، شهوتِی ندارند» ِیعنِی اصلاً هِیچ چِیز در مخِیّله‌شان نِیست، مثل بچه‌ها فکر مِی‌کنند ودواعِیهم دواعِی الجنِین «جنِین چه داعِیه‌اِی دارد؟! هِیچ، اِین افراد دواعِیشان پوچ است» در ِیک مجلسِی شروع به حرف زدن مِی‌کنند که اِین آقا چقدر به اقوال حکماء و اقوال اصولِیِین و اقوال دِیگران اطلاع دارد. لذّت تمام اِین آقاِیان به اِین است که احاطه دارند که نائِینِی چه افاده فرموده است، و آقا ضِیاء از آن ضمائر افکارش چه چِیزِی صادر فرموده است؟ ِیعنِی خودشان هنرِی ندارند که عَرضه کنند، لذا دواعِی اِینها، دواعِی جنِین است و لهذا لم ِینالوا من العلم نصِیبًا کثِیرًا «و به همِین جهت که اِینها فقط به دنبال همِین ترأس خِیالِی و همِین دواعِی نفسانِی هستند، از علم نصِیبِی پِیدا نکرده‌اند» و لا الشقِی الغوِی منهم ِیصِیر سعِیدًا بصِیرًا «شقِیِ غوِیِ گمراهِ از اِینها، سعِید بصِیر نمِی‌شود» بل ترِی من المشتغلِین ما ِیرجِی، طول عمره فِی البحث و التکرار «شما مشتغلِین اِین علوم را مِی‌بِینِی که همه‌اش در بحث و تکرار، عمر خود را سپرِی مِی‌کنند براِی اِینکه به او بگوِیند مدرّس، دائماً تدرِیس مِی‌کند» آناء الِیل وأطراف النهار ثم ِیرجع بِخُفَِیَّ حُنِین «بعد برمِی‌گردد خائباً خاسراً» و ِیصِیر مطرحًا للعار والشِین «و اِین مطرحِ بر عار و شِین مِی‌شود»، ِیعنِی تمام زندگِیش از بِین رفته و موقعِی که ملک الموت مِی‌آِید دِیگر باِید حساب و کتاب بدهد و شِین و عار بر آن عمرِی که بر باد داده است نصِیب او خواهد شد و هم المذکورون فِی قوله تعالِی «که مِی‌فرماِید»: (قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا)[١] أعاذنا الله من هذه الورطة المدهشة والظلمة الموحشة

[١]ـ سورۀ الکهف (١٨) آِیات ١٠٣ و ١٠٤.