پيغمبر قرن شمشير و قرن اتم و همه قرنها است چنانچه قرآن او قرآن همه قرنها بوده و هست اكنون ما در جستجوى خليفه‌اى براى اين پيغمبر ٦ و سلم هستيم كه حافظ و شارح قرآنى او باشد و او هم خليفه قرن شمشير و قرن اتم و همه قرنها پس از پيغمبر باشد قرنهائى كه تاكنون گذشته و همين قرن معاصر و قرنهاى آينده نيز اكنون از همه ميپرسيم خليفه پيغمبر اسلام در قرن اتم كيست؟

محمد ٦ و سلم كه خود پيغمبر قرنها است و تا اينقرن و قرنهاى آينده پيغمبر است از اين نظر نيست كه در مدت شصت و سه سال زندگى و دوره خود كارهائى انجام داد و رفت بلكه از اين نظر است كه وجود تاريخى مخلد و جاودانى دارد و بوجود تاريخى خود هميشه زنده است و زنده خواهد بود وجود تاريخى پيغمبر اسلام قرآن و سنت ثابت و كلمات دين او است، محمّد ٦ و سلم فرزند عبد اللَّه همان بود كه شصت و سه سال زندگى كرد و درگذشت ولى محمّد ٦ و سلم پيغمبر اسلام آن شخص محدود نبود او با قرآن و دين خود آميخته و متحد بود و اكنون وجود تاريخى او موجود است خليفه او هم بايد چنين باشد كه در همه قرنها بتوان بمقتضاى آن قرن او را خليفه وى شمرد و در رتبه دوم مورد استفاده و پناه جامعه اسلامى شناخت اكنون باز ما از همه مسلمانان ميپرسيم اين وجود تاريخى ابدى كه شايسته است در جهان امروز خليفه پيغمبر ٦ و سلم شناخت كيست؟

پيغمبر اسلام در سال ١٢ هجرت درگذشت پرچمى افراشته و قشونى آماده و يارانى پرورش يافته از خود بجا گذاشت، اين آمادگى و اتحاد و شوق جهاد كه با روحيه عرب تناسب داشت و از حس فداكارى و كوشش كه روح تربيت اسلامى پيغمبر ٦ و سلم بود نيرو ميگرفت كارهائى انجام داد و اسلام را در جهان پراكنده كرد و كشورهائى گشود و تختهائى سرنگون كرد و غنائم بسيارى ربود عزيزانى را زبون كرد ثروتمندانى را بخاك سياه نشانيد و درويشانى را مليونر گردانيد، اين تاريخ گذشت و اين اوضاع برچيده شد اكنون از آن افراد جنگجو و از آن اقتدار اثرى نمانده است ولى قرآن زنده و نام پيغمبر ٦ و سلم و سلطه نبوت برقرار است شمشيرى نيست كه اسلام با برش آن مرزهاى خود را پيش برد و غنيمت فراوان به چنگ آورد و ميان پيروان خود تقسيم كند، آن روز جامعه اسلام از چند دسته تشكيل ميشد. اين چند دسته عرب كه وطن و خانمان پابرجائى نداشتند بنه بدوش بگرد جهان افتادند و بار و بنه و گهواره كودكان نوزاد خود را در جبهه‌هاى جنگ كشيدند و به نيروى وحدت اسلامى هستى مليون مليون مردمان فارس و روم را گرفتند و صرف زندگانى خود كردند و آثار عمران و آبادى را بر هم زدند، بزودى خطر اين وضعيت دريافت شد