ترجمه خصال شيخ صدوق - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٦ - ١٣ - ماههاى سال دوازده است
انگشت و ليسيدن انگشتان و ادب، خوردن از آنچه در جلو تو است و كوچك گرفتن لقمه و خوب جائيدن و كم بروى ديگران نگاه كردن.
پيغمبر در ضمن سفارشهاى خود بعلى «ع» فرمود اى على شايسته است مسلمان براى سر سفره دوازده خصلت بياموزد كه چهار آن لازم است و چهار آن مستحب است و چهار آن ادب است آن چهار كه لازم است بداند اينكه آنچه ميخورد حلال است و نام خدا را ببرد و شكر خدا بنمايد و بدان راضى باشد و آن چهار كه سنت است اينست كه روى پاى چپ بنشيند و با سه انگشت بخورد و از آنچه پهلوى او است بخورد و انگشتان خود را بليسد و آن چهار كه ادب است لقمه را كوچك بردارد و خوب بجود و كم بروى حاضران نگاه كند و دستهاى خود را بشويد.
١٣- ماههاى سال دوازده است-
امام پنجم «ع» فرمود خدا ماهها را دوازده آفريده كه سيصد و شصت روز باشد هر ماهى سى روز ولى آن شش روزى كه خداوند در آنها آسمانها و زمين را آفريده از آن بيرون شد و از اين راه برخى ماهها از سى كم شد.
شرح- سال قمرى دارد و شمسى، سال قمرى بگردش ماه باشد، دوازده دوره گردش ماه بر دور زمين يك سال قمرى باشد و چون گردش ماه بر دور زمين از سى روز بيشتر و از بيست و نه روز كمتر نيست دوازده دوره آن كه يك سال قمرى است سيصد و پنجاه و پنج روز و كسرى شود كه آن كسر در ظرف چند سال روز تمامى در حساب آيد.
بنا بر اين دوره سال قمرى داراى شش ماه سى تمام و شش ماه بيست و نه روز باشد و در سال كبيسه داراى هفت ماه سى تمام و پنج ماه بيست و نه روز باشد اختلافى كه شماره ماههاى قمرى دارد براى اين است كه مركز زمين مركز مدار گردش ماه نيست بلكه با آن مسافت بسيارى فاصله داد و از اين جهت فاصله ماه نسبت بزمين كم و زياد مىشود و اين اختلاف پديد مىآيد، علت اين اختلاف را هيئت قديم روى تعديلات حركت ماه نسبت بزمين شرح داده و چهار تعديل براى آن قائل شده كه در كتب هيئت قديم ذكر شده و اينجا موقع شرح و بيان آن نيست با اين حال مشكلات غير قابل حلى هم بنظر آورده و صدها سال متفكرين و رياضيين بزرگى را چون خواجه طوسى و محقق خفرى ببازى گرفته است.