ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٧ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

٩٤- سجده را طول دهيد كه هيچ كارى بر شيطان از آن سخت‌تر نباشد كه ببيند پسر آدم در سجده است زيرا باو فرمان سجده رسيد و گناه ورزيد و رانده شد و باين فرمان سجده رسيد و اطاعت كرده و نجات يافت.

٩٥- بسيار ياد مرگ و بيرون شدن از قبر و ايستادن نزد خدا را كنيد تا مصائب بر شما آسان شود ٩٦- چون چشم يكى از شما درد آيد آية الكرسى بخواند و در دل گيرد كه به شده ان شاء اللَّه شفا يابد، از گناهان كناره كنيد كه هر بلائى و هر كمى روزى از گناهست حتى خراش بدن و برخوردن پا و مصيبت، خدا فرمايد هر مصيبتى بشما رسد از دست خود شما است و بسيارى را هم خدا ميبخشد.

٩٧- خدا را در سر طعام نام بريد و طغيان نكنيد زيرا كه آن هم يكى از نعمتهاى خدا و روزيهاى او است واجب است براى آن خدا را حمد گوئيد و شكر گزاريد.

٩٨- تا نعمتى داريد با آن خوشرفتارى كنيد زيرا نعمت ميرود و بدان چه صاحبش با آن كرده گواهى ميدهد.

٩٩- هر كه از خدا به روزى اندك راضى باشد خدا از او بكردار اندك راضى است از تقصير حذر كنيد كه هنگامى حسرت خواهيد خورد كه حسرت ندارد.

١٠٠- چون در ميدان جنگ به دشمن برخورديد كم گوئيد و بسيار ذكر خدا كنيد و از آن‌ها نگريزيد تا بسخط خدا گرفتار شويد و مستوجب خشم او گرديد و چون در حال جنگ ديديد يكى از برادران شما زخمى شده يا وامانده يا به چنگال دشمن افتاده با جان خود از او نگهدارى كنيد.

٩٧- هر چه توانيد نيكى كنيد كه از مرگ بدتان نگه ميدارد.

٩٨- هر كه ميخواهد بداند پيش خدا چه مقامى دارد ببيند در هنگام گناه چه اندازه خدا نزد او